Μη κυβερνητική οργάνωση που ασχολείται με θέματα βελτίωσης υποδομων παιδείας, περιβάλλοντος, πολιτισμού στην Μύκονο. Περισσότερες σκέψεις μας στο www.justmykonos.blogspot.com
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
ΤΟ ΝΗΣΙ.Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΥΚΟΝΙΑΤΗΣ
Η Δυστυχία του να είσαι Μυκονιάτης!
Ναι, υπάρχει και σύγχρονο ΝΗΣΙ. Ένα μικρό κυκλαδονήσι που:
οι κάτοικοι είναι στιγματισμένοι. Όχι με αρρώστια αλλά με την ετικέτα του φοροφυγά και του μαφιόζου! Δεν φταίνε αυτοί που αρρώστησαν. Κάποιοι άλλοι τους την έδωσαν με το ζόρι. (πουλημένοι Δημοσιογράφοι. Ειδική κατηγορία που μεταφέρει πολλές ασθένειες αλλά και σύντομες θεραπείες. Μόνοι αποφασίζουν για το τι θα δώσουν, τις περισσότερες φορές έναντι αντιτίμου).
Το Κράτος δεν υπάρχει πουθενά! Μόνοι κάνουν δρόμους, μόνοι ξωκλήσια, μόνοι σχολεία…
Τα παιδιά τους δεν έχουν σύγχρονα σχολεία ούτε αθλητικές εγκαταστάσεις.
Η Υγεία τους δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Ο πολιτισμός τους, τα ήθη και τα έθιμα τους αφήνουν του πάντες αδιάφορους. Βλέπεις πολιτισμός σήμερα είναι μόνο ότι επιδοτείται…
Για να πάς στο ΝΗΣΙ πρέπει να πληρώσεις μια περιουσία σε εισιτήρια.
Το χειρότερο, Σήμερα οι κάτοικοι έχουν χωριστεί σε τέσσερεις ομάδες και μιλάει κάθε ομάδα μεταξύ τους. Αυτή είναι η καινούργια τους αρρώστια. Ο ένας κατηγορεί τον άλλο, μικροί μαλώνουν για τα συμφέροντα των μεγάλων, και κανείς δεν κοιτάζει το αύριο…
Αγαπητοί αναγνώστες,
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολο κατάντησε το να ζεις σε ένα ευλογημένο μέρος όπως την Μύκονο. Καταλαβαίνω, πολλοί νομίζουν ότι αυτό είναι παράλογο ή ψέμα. Όμως, ας δούμε λίγο γιατί εγώ πιστεύω ότι είναι μία μεγάλη, πικρή αλήθεια.
Θέμα Παιδείας. Είναι δυστυχία το να έχεις παιδιά στην Μύκονο, διότι απλώς τα βλέπεις να καταστρέφονται στα σχολεία που υπολειτουργούν. Έλλειψη αιθουσών διδασκαλίας και βιβλιοθήκης, έλλειψη καθηγητών, έλλειψη οποιασδήποτε υποδομής αθλητισμού (δεν έχουμε κολυμβητήριο, γήπεδο μπάσκετ, τέννις) και γενικά ότι υγιές κάνει ένας νέος στα άλλα μέρη της Ελλάδας. Έτσι, τα παιδιά μας δεν έχουν άλλη διέξοδο παρά να αντιγράψουν τα ψευτοπρότυπα της εποχής και της τηλεόρασης. Όλα αυτά βέβαια συμβαίνουν όταν από το νησί έχουν αποσπαστεί πάνω από 70 εκπαιδευτικοί, σε διάφορες άλλες υπηρεσίες όπως γραφεία Υπουργών, Υπουργείο Παιδείας, Διεύθυνση στην Σύρο κλπ κλπ. Ναι, στην Μύκονο δεν είχαμε βιολόγο γιατί είναι στην Σύρο κάποια χρόνια. Ναι, στην Μύκονο την Ιστορία την διδάσκει ο οποιοσδήποτε καθηγητής μία ώρα την βδομάδα, γιατί οι φιλόλογοι είναι στην Σύρο χωρίς αντικείμενο. Τα αίσχη του ρουσφετιού και της απαξίωσης δεν τελειώνουν εδώ, όμως δεν θέλω να σας κουράσω άλλο. Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι η σημερινή μορφη παιδείας απλώς καταστρέφει τα παιδιά μας.
Μας διαβεβαίωσε η Υπουργός ότι θα κάνει κάτι για το νησί, προσπάθησε, έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, αλλά ακόμη όχι ικανοποιητικά.
Δεν συζητάμε βέβαια για τις άλλες δραστηριότητες και προγράμματα του Υπουργείου (πχ Κέντρα Εκπαίδευσης Ανηλίκων, προγράμματα δια βίου μάθησης κλπ), αυτά ούτε υπάρχουν ούτε θα υπάρχουν…
Σχολές Ανωτέρας Εκπαίδευσης δεν υπάρχουν. Βλέπετε, δεν χωράμε στον χάρτη της ανάπτυξης των διαφόρων σχολών που ανοίγουν σαν μανιτάρια στις διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Ας κάνουν σχολές τουριστικές επαγγελμάτων παντού, στην Μύκονο όχι. Ας έρχονται ξένες σχολές να μελετούν την αρχιτεκτονική του νησιού, εμείς όχι. Ας έχουμε την Δήλο δίπλα μας, αρχαιολόγοι τίποτε. Ακόμη και αυτούς τους φύλακες που με πάθος διορίζουμε στο Ιερό Νησί της Δήλου, άραγε με τι κριτήρια το κάνουμε;
Γενικά ένα τίποτε, μία υποδομή χειρότερη από κάθε άλλο Κυκλαδονήσι και ας έχουμε προσφέρει τόσα.
Θέμα κακής δημοσιότητας. Όχι αγαπητοί αναγνώστες, στην Μύκονο δεν υπάρχει μαφία, δεν υπάρχουν δολοφόνοι, δεν είμαστε φοροφυγάδες, δεν είμαστε πάμπλουτοι, δεν είναι όλο το νησί ένα χυδαίο πάρτι. Υπάρχει ποιότητα, υπάρχει κουλτούρα, υπάρχει κοινωνική συνοχή, υπάρχουν ζωντανά ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Είμαστε οικογενειάρχες, δουλεύουμε πιο πολύ από οποιοδήποτε άλλον Έλληνα. Έχουμε δημιουργήσει ένα νησί σεβαστό στο παγκόσμιο τουριστικό γίγνεσθαι, χωρίς την παραμικρή συμβολή της Πολιτείας. Δεν έχουμε επιδοτηθεί, τους δρόμους τους κάνουμε μόνοι μας, τις εκκλησίες μόνοι μας. Γιατί λοιπόν ο κάθε δόκιμος δημοσιογράφος να έρχεται και να λερώνει το νησί μας και τον αγώνα μας με πληρωμένα ρεπορτάζ; Δεν είναι δυνατόν να αρπάζει μία κάμερα και έναν κουβά λάσπη και να έρχεται στο νησί μας για να βγάλει μεροκάματο από τα στημένα ρεπορτάζ και συνεντεύξεις.
Εμείς οι κάτοικοι, πώς δεχόμαστε να ποζάρουμε κάτω από έναν υβριστικό τίτλο για την Μύκονο; Είδα τις φωτογραφίες ενός παλιού Δημάρχου, ενός νέου επίδοξου υποψήφιου, κα΄τω απο την λεζάντα Μαφία της Μυκόνου. Είμαστε σοβαροί; Ιερά και όσια όλα στην θυσία για την Δημαρχία;
Θέμα Υγείας. Στην Μύκονο σήμερα, δεν έχουμε γιατρούς. Δεν υπάρχει ακτινολόγος, δεν υπάρχει μικροβιολόγος, ορθοπεδικός, δεν υπάρχει λογική. Όχι, υπάρχει security που φυλάει το άδειο κέντρο υγείας. Υπάρχει οργανωμένη γραμματεία με περισσότερο προσωπικό απ’ ότι ιατρικό. Οι δε ιατροί που έρχονται για το καλοκαίρι, αν έλθουν, τρέχουν πανικόβλητοι να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια του νησιού και τα εκατοντάδες ατυχήματα που γίνονται καθημερινά στους ανύπαρκτους δρόμους.
Ποιος είναι αυτός ο καρεκλοκένταυρος που αποφασίζει για μας και την Υγεία μας;
Θέμα ασφάλειας. Δυστυχώς στο νησί δεν φτάνει η δύναμη της αστυνομίας. Το καλοκαίρι δεν ξέρουν τι να πρωτοκάνουν, τον χειμώνα είναι οι άδειες και οι ατελείωτες κλοπές. Ο αστυνόμος σήμερα στην Μύκονο πρέπει να είναι ο γραμματέας για τις χιλιάδες των αλλοδαπών, να είναι ο πολεοδόμος για τις χιλιάδες των αυθαιρέτων, να είναι τροχαία, δίωξη ναρκωτικών, τμήμα ηθών κλπ. Με αποτέλεσμα, να μην είναι τίποτε. Πόσα περιστατικά έγιναν φέτος στο νησί με θύματα απλούς οικογενειάρχες. Βέβαια έγιναν συλλήψεις, αλλά ελάχιστες σε σύγκριση με τον όγκο των εγκλημάτων. Το καλοκαίρι όμως, δεν προλαβαίνουν να κάνουν ούτε την καταγραφή στο βιβλίο συμβάντων. Δεν γίνεται στην Μύκονο το καλοκαίρι να ασχολούνται περισσότεροι Δημόσιοι Υπάλληλοι με την Δίωξη της φοροδιαφυγής παρά με την δίωξη των ναρκωτικών και την οδική ασφάλεια. Ποιος βγάζει τις προτεραιότητες; Ποιος αποφασίζει εντέλει τι θα πληρώσουμε με τα χρήματα που το Κράτος εισπράττει από το νησί μας; Ναι, αναλογικά πληρώνουμε περισσότερο από κάθε άλλον Έλληνα Πολίτη.
Με την Δημοτική Αστυνομία τί γίνεται; Πού είνα ιαυτός που ήαν τόσο περήφανος για την δημιουργία της; Γιατί δεν την οργάνωσε προτού φύγει ή όταν την ξεκίνησε;
Θέμα συγκοινωνιών. Δεν έχουμε συγκοινωνίες. Όσο αφορά την σύνδεση με την ΑΘήνα ή την Σύρο, το καλοκαίρι δεν βρίσκουμε εισητήρια τον χειμώνα δεν έχουμε καράβια. Ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει, άσχετα με τις ανάγκες του νησιού. Οι τιμές δε, είναι εξωφρενικές και δεν έχουν καμμία σχέση με οποιοδήπτοε άλλο μέρος της Ελλάδας. Βλέπεις, είμαστε Μυκονιάτες, πρέπει να πληρώσουμε για το λάθος μας. Κανείς όμως δεν σκέπτεται για την απαγορευτική τιμή που έφτασε η επίσκεψη στο νησί και την ζημιά που μας κάνουν στον τουριμό. Άραγε, υπάρχει επιτροπή ανταγωνισμού; Υπάρχει έστω και ένας λογικός υπάλληλος στο Υπουργείο που ασχολείται με τις τιμές εισητηρίων; Μην αναφερθούμε στο ξεζούμισμα των αεροπορικών εταιρειών, που ισχύει το κλασικό παράδειγμα Μύκονος Αθήνα ακριβότερο από Μύκονος Λονδίνο!! Βλέπετε, υπάρχουν αμέτρητα θύματα…
Όσο αφορά τα λεοφορεία, καλύτερα να μην το συζητήσουμε καθόλου. Λεοφορειακή σύνδεση που να εξυπηρετεί μυκονιάτη δεν υπάρχει. Το επικίνδυνο είναι η μεταφορά των μαθητών που στοιβάζονται σαν σαρδέλες μέσα σε ακατάλληλα λεοφορεία, χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος από τις αρχές.
Θέμα περιβάλλοντος. Ο μεγάλος βιασμός. Ένας υποτιθέμενος ΧΥΤΑ που υπολειτουργεί ή λειτουργεί εντελώς λάθος, γεμάτοι και ξεχασμένοι σκουπιδοτενεκέδες, ένα ανύπαρκτο πρόγραμμα ανακύκλωσης που δεν ανακυκλώνει τίποτε, μία τοπική αυτοδιοίκηση που δεν νοιάζεται για το θέμα και το χειρότερο, δημότες εντελώς αδιάφοροι. Αυτή η εγκατάσταση ΧΥΤΑ που εγκαινιάστηκε πριν από λίγους μήνες, έχει ήδη καταστραφεί από τους βοριάδες του νησιού, ενώ κατά καιρούς γίνεται καύση απορριμάτων, όπως γινόταν χρόνια τώρα.
Δίπλα στον ΧΥΤΑ, ο καθιερωμένος οικισμός από τσιγγάνους που κάνουν την κατάσταση ακόμη χειρότερη.
Θόρυβος από τα χιλιάδες μηχανοκίνητα, καυσαέρια, παρακμή σε όλο της το μεγαλείο. Το χειρότερο, καμμία ελπίδα βελτίωσης.
Ναι, η Μύκονος δεν είναι κατάλληλο μέρος για εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών ή φωτοβολταϊκών πάρκων, μιας και κάποιοι άλλοι ΠΑΛΙ, αποφάσισαν για μας. Και ας έχουμε ήλιο και αέρα ικανό για την ενεργειακή αυτονομία του νησιού μας.
Θέμα Υποδομών. Ανύπαρκτα πάρκιν, ατέλειωτα λιμάνια, τσιφλικάδες στο αεροδρόμιο και στα λιμάνια, υπέρογκα κόστη ενλιμενισμού που διώχνουν τις κρουαζιέρες, ανύπαρκτοι χώροι υποδοχής στα λιμάνια, χωρίς μία τουαλέτα ή ένα χώρο με σκιά. Παρακμή, αρπακτές, αναρχία.
Διάφοροι δόκιμοι σωτήρες του τόπου περιπλανώνται κατά τις προεκλογικές περιόδους όπως και τώρα, και ζητούν την πατρότητα των ελαχίστων έργων που έγιναν στο ΝΗΣΙ. Θέλουν όλοι Δόξα και Δάφνες, Όλοι αναλαμβάνουν την πατρότητα των έργων, και όλοι πρέπει να καταλάβουμε πόσο τίμια διαχειρίστηκαν τα κονδύλια, πόσο αγώνα έκαναν για να φέρουν τα κονδύλια ΣΤΟ ΝΗΣΙ, πόσα πολλά οράματα έχουν αλλά δεν τους αφήνουν, και τόσα άλλα που ένας υποψήφιος λέει….
Ο άλλος, ο Πρόεδρος των έργων, προσπαθεί να μας πείσει ότι έγιναν πολλά. Μα είναι 30 χρόνια, υπήρξαν τεράστια κονδύλια απο την Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλαξε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η Μύκονος δεν θα άλλαζε; Και όλα αυτά που έγιναν πώς παραδόθηκαν; Ανακύκλωση χωρίς πρόγραμμα εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης, περιφερειακός χωρίς πεζοδρόμια, λιμάνια ατελείωτα, ύδρευση διάτρητη και τόσα άλλα. Ναί έγιναν πολλά, μπορούσαν όμως να γίνουν περισσότερα ή πιό σωστά.
Τώρα όμως δεν είναι αυτός ο Ηρωας.
Ήρωας είναι ο Μυκονιάτης που δουλεύει ασταμάτητα απο τότε που γεννήθηκε, πληρώνει φόρους, παράγει πλούτο, δίνει αξία στην Χώρα του. Αυτός κουράστηκε, αυτός αγωνίστηκε, αυτός πλήρωσε τα υπέρογκα κόστη, αυτός έδωσε τα χωράφια του.
Όμως εγώ, ο κάτοικος του ΝΗΣΙου που ζω στιγματισμένος στο τόσο όμορφο μέρος θάθελα με την σειρά μου να τους ρωτήσω τα παρακάτω:
1. Υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι σΤΟ ΝΗΣΙ μας έχουμε τα έργα που χρειαζόμαστε;
2. Υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι τα έργα αυτά είναι τα σωστά ή δεν θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα;
3. Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει ότι ΤΟ ΝΗΣΙ μας πήρε από την Πολιτεία βοήθεια ανάλογη με αυτό που πρόσφερε; Ναι, προσφέραμε και προσφέρουμε ακόμη. Καμία άλλη ΔΟΥ στην Ελλάδα δεν έχει καλύτερη απόδοση απ’ ότι του ΝΗΣΙού.
Το κερασάκι της φοροδιαφυγής.
Τα ΜΜΕ σήμερα νομίζουν ότι το νησί μας είναι γεμάτο με πειρατές φοροφυγάδες. Έχουν χάσει κάθε ντροπή, κάθε λογική και πυροβολούν ασταμάτητα. Το χειρότερο, το κράτος ακολουθεί τις φήμες και στέλνει συνεχώς τους ράμπο να βρούν τους απατεώνες… Ας δούμε όμως τα πράγματα με την σειρά τους.
1. Μόνο στην Μύκονο υπάρχουν φοροφυγάδες; Αν θέλουν να τους βρουν γιατί δεν πάνε μία βόλτα στα κέντρα δισκέδασης της Αθήνας, ώστε να γλυτώσουν και το κόστος εισιτηρίων και ξενοδοχείων; Εμείς εδώ δεν έχουμε μπουζουκια, δεν έχουμε λουλουδούδες, δεν έχουμε σκάφη αναψυχής, δεν έχουμε μεγάλα σπίτια, δεν έχουμε υπηρετικό προσωπικό. Ο πιο πλούσιος άνθρωπος στο νησί μας κυκλοφοράει με αγροτικό ενώ ένας άλλος με μία παλιά βέσπα. Δεν υπάρχει επίδειξη.
2. Ο Μυκονιάτης δουλεύει. Ναι, καταλάβετε το, ο Μυκονιάτης δουλεύει. Οι γυναίκες δουλεύουν ασταμάτητα, βαστούν ξενοδοχεία μόνες τους, μεταφέρουν οικοδομικά υλικά, βάφουν, κάνουν πράγματα που δεν φαντάζεται η μέση Ελληνίδα. Είναι ταυτοχρονα μάνες, κορες, επιχειρηματίες. Υπάρχει Μυκονιάτης που δουλεύει ασταμάτητα 50 χρόνια, κάθε μέρα για 17 ώρες την ημέρα. Αυτός ο Μυκονιάτης έχει προσφέρει στο νησί περισσότερο απ’ ότι όλοι μαζί οι 700 Δημόσιοι Υπάλληλοι. Αφού δουλεύει λοιπόν, δεν πρέπει να ανταμοιφθεί;
3. Το ανέκδοτο με τις αντικειμενικές αξίες. Αγαπητέ νομοθέτη των οικονομικών μέτρων, γιατί μας τιμωρείς που γενηθήκαμε στην Μύκονο; Πόσο δύσκολο είναι να κρατήσουμε την περιουσία που μας δίνουν οι γονείς μας ώστε να την δώσουμε και εμείς στα παιδιά μας; Ποιος ο λόγος που μας τιμωρείτε έτσι με τις αντικειμενικές αξίες; Θέλετε έσοδα; Φορολογείστε τις μεταβιβάσεις, όμως ένα χωράφι πατρογονικό για 500 χρόνια, ποιος ο λόγος σήμερα να μην μπορούμε να το κρατήσουμε στην κατοχή μας για τα παιδιά μας, λόγω της παράλογης φορολογίας; Πόσο μάλλον όταν ένας άλλος ‘σκεπτόμενος’ νομοθέτης το χαρακτήρισε «καφέ ή κόκκινο» που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Βέβαια αν και αχρηστεύτηκε η περιουσία μας με τον τρόπο αυτό, καλούμαστε να πληρώσουμε την ίδια φορολογία ιδιοκτησίας, με αποτέλεσμα σήμερα να θέλουμε να χαρίσουμε τα χωράφια αυτά και κανείς να μην τα θέλει. Ποιος ο λόγος; Δεν υπάρχει ούτε έστω και ένας λογικός νομοθέτης;
Όμως ποια είναι τα αίτια όλων αυτών των προβλημάτων;
Η προσωπική μου άποψη, ψάχνοντας τα αίτια όλης αυτής της απαξίωσης, καταλήγω συνεχώς στα παρακάτω:
1. Εφησυχασμός των κατοίκων. Το μεγάλο μας πρόβλημα. Ο Μυκονιάτης δεν ξέρει να απαιτεί αυτά που δικαιούται. Δεν ξέρει να αγωνίζεται για το κοινό συμφέρον. Δεν ξέρει να διαμαρτύρεται όταν τον αδικούν. Πιστεύει ότι τα προβλήματα θα λυθούν από μόνα τους.
2. Ανάξιες και άδικες κυβερνήσεις. Δυστυχώς, για τα κυβερνώντα κόμματα έως τώρα, η Μύκονος είναι μόνο σημείο διακοπών. Έτσι λοιπόν φτιάχνουν την βίλα τους, το γεμίζουν και με αλλοδαπούς φύλακες, έρχονται με τις παρέες το καλοκαίρι και… ωχ αδελφέ, τι θέλεις τα σχολεία αφού τα οικονομάτε από τον τουρισμό;
3. Κακή εξάρτηση από την Νομαρχία και τώρα από την Περιφέρεια. Όχι Κύριοι διοικούντες, η Μύκονος δεν είναι ένα χωριουδάκι της Σύρου. Δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με την Σύρο ή τα άλλα νησιά που κατά καιρούς διοικούν τα κυκλαδονήσια. Έχει συγκεκριμένα προβλήματα, χρειάζεται συγκεκριμένη στρατηγική ανάπτυξης και το κυριότερο, πιο γρήγορα να παίρνουμε τις αποφάσεις. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από έναν καρεκλοκένταυρο να αποφασίζει για μας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε την Σύρο να αποφασίζει για την τουριστική μας προβολή ούτε τον ΕΟΤ όπως τώρα κατάντησε. Όχι, η προβολή της Μυκόνου δεν είναι μία άθλια εγκατάσταση στον Τάμεση με 5 ξαπλώστρες και μπύρες ΜΥΘΟΣ. Αυτά είναι δυσφήμιση όχι διαφήμιση.
4. Φωνές μικρές ή πουλημένες. Αυτοί που κατά καιρούς προωθούν τα θέματα του ΝΗΣΙού μας δεν είναι πάντα οι κατάλληλοι. Έως χθες ήταν μεγαλοεργολάβοι που έχουν ταυτίσει την ανάπτυξη με το μπετόν αρμέ, μαζί με κάποιους βουλευτές που έρχονται για ψηφοθηρία ή ψαροφαγία. Το ΣΕΤΕ… μελετάει τα ..μελέτητα. Καμία επαφή με την πραγματικότητα, κομήτες μελετητές, copy paste και αυτόματη μετάφραση από εργασίες φοιτητών. Δείκτες που δεν δείχνουν τίποτε, προτάσεις ξύλινου λόγου, ανάπτυξη δεμένη με τα κεφάλια και όχι με την ποιότητα, μόνο επιδοτήσεις για λίγους και εκπροσώπηση για πολλούς. Οράματα σε στυλ Ιαματικός Τουρισμός στην Σαλαμίνα ή αγροτοτουρισμός στην Γλυφάδα… Άραγε αν αυτά τα άτομα ήταν στην γειτονική Τουρκία και έκαναν τα ίδια λάθη, τώρα που θα βρίσκονταν;
5. Επαγγελματικές ενώσεις μόνο για να κόβουμε τις πίτες. Τόσα χρόνια, τόσες επιχειρήσεις στο νησί, τόσα έξοδα που κάνει ο επιχειρηματίας για την προβολή του και οι ενώσεις δεν κάνουν τίποτε. Άραγε δεν υπήρχε έστω κι ένα αίτημα για να παλέψουν; Μόνο να βγαίνουμε στα κανάλια, να λέμε λίγα ανέκδοτα και μετά πάλι βαθύ ύπνο…
Αυτοί που σήμερα καταγγέλουν την διαφθορά στις δια΄φορες αρχές, μήπως είναι οι ίδιοι που την συντηρούσαν στο παρελθόν; Μήπως οι ίδιοι κάποια στιγμή ήταν και οι ζωντανοί προστάτες του νησιού; Για θυμηθείτε, έχετε μνήμη... Εκεί, πριν απο κάποια χρόνια....
Ποιός είναι εντέλει ο εργολάβος που δεν έχει όρια στις καταπατήσεις; Μήπως σήμερα κόπτεται υπέρ της διαφάνειας;
Για θυμηθείτε, έχει να κάνει με την μαφία, αλλά όχι αυτή που σαςς παρουσιάζουν στις φυλλάδες...
Σαν επίλογο θάθελα να γυρίσουμε στην πραγματικότητα των δημοτικών εκλογών.
Κύριοι ας σοβαρευτούμε.
Το μέλλον είναι στα χέρια μας και η ιστορία θα μας κρίνει.
Δεν πρέπει να είμαστε εμείς η γενιά που κατέστρεψε ότι βρήκαμε από την προηγούμενη.
Ξέρω, μας χωρίζουν πολλά. Οι μισοί θεωρείτε τον Μέγα ένοχο, οι άλλοι μισοί πιστεύουμε ότι ο Μέγας είναι θύμα. Σύντομα θα έχουμε νέα από τον Εισαγγελέα και θα μπει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Πιστεύετε ότι ο Μέγας είναι συνέχεια της τελευταίας 20ετίας, εμείς πιστεύουμε ότι είναι το τέλος μίας ένοχης διακυβέρνησης του τόπου και η αρχή μίας καθαρής ενότητας. Πιστεύετε ότι ο Μέγας στήριζε τους κατηγορούμενους υπάλληλους και συνεργαζόταν μαζί τους, εμείς πιστεύουμε ότι αυτός τους ξήλωσε και έδωσε τουλάχιστον ένα τέλος στο έγκλημα της τελευταίας 20ετίας.
Πιστεύετε ότι ο Μέγας κρύβεται πίσω απο τις μίζες, εμείς πιστεύουμε ότι είνα ιο μόνος που δεν έχει σχέση. Ναι, ο ίδιος μπορεί να το αποδείξει. Άραγε οι άλλοι εμπλεκόμενοι μπορούν;
Σέβομαι την άποψη σας, έχω επιχειρήματα να αποδείξω ότι δεν είναι σωστή, εύχομαι να σεβαστείτε και εσείς την δική μου. Μακάρι να είχαμε τον νου να συζητούσαμε και να βγάζαμε μία κοινή άποψη. Όμως δεν γίνεται μιας και όλοι μας, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, εθελοτυφλούμε.
Το νησί όμως έχει ανάγκη να βλέπουμε μπροστά.
Σε ένα πρόβλημα υπάρχουν πολλές λύσεις όμως μία είναι η σωστή. Είστε σίγουροι ότι την υποστηρίζετε; Λάβατε υπόψη σας όλα τα δεδομένα; Βλέπετε τα αίτια, την κίνηση, φαντάζεστε την ενέργεια και το αποτέλεσμα;
Πρέπει να είμαστε ενωμένοι, πρέπει να κάνουμε αμέσως αυτά που χρειάζεται για το καλό του τόπου μας. Στην προσπάθεια για μία καλύτερη Μύκονο δεν χωρούν άλλα συμφέροντα παρά αυτά του τόπου. Ναι, να στείλουμε τους καταχραστές στο σπίτι τους αλλά όχι τους αθώους και τα θύματα.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας,
Λευτέρης Σικινιώτης.
mykonoss@yahoo.com
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ.
Αναφερόμενος στην διημερίδα, επιθυμώ αρχικά να ευχαριστήσω όλους εσάς που παρακολουθήσατε την εκδήλωση αυτή και επίσης τους παρακάτω:
1. Τους εισηγητές που μας διέθεσαν χρόνο και γνώσεις και μοιράστηκαν μαζί μας τους προβληματισμούς τους.
2. Τα Ξενοδοχεία Harmony & Leto που φιλοξένησαν τους εισηγητές της εκδήλωσης.
3. Τον αντιδήμαρχο κ. Κοντομήτρο που ήλθε να χαιρετήσει την εκδήλωση εκ μέρους του Δήμου.
4. Όλους τους δημοτικούς συμβούλους που παρακολούθησαν την εκδήλωση.
Τα πρακτικά με όλες τις σημειώσεις διαθέτονται σε έντυπη μορφή απο το εστιατόριο Ιθάκη, φθάνει να μας ενημερώσετε μία μέρα πριν στο τηλέφωνο 2289024546.
Το αποτέλεσμα της διημερίδας με λίγα λόγια είναι απλό: Ναι, η Μύκονος μπορεί χωρίς κόπο και έξοδα να έχει λίγο τουρισμό και τον χειμώνα. Χρειάζεται να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι, να δούμε τι έχουμε, τι μπορούμε να προσθέσουμε και τι πρέπει να κάνουμε. Μία τέτοια σκέψη είναι σωστή αλλά και απαραίτητη μιας και το νησί μας παρουσιάζει σημεία κορεσμού στην μορφή τουρισμού που απευθύνεται. Με άλλα λόγια, είναι ανάγκη να ανοίξουμε νέες μορφές αγορών.
Αναφερόμενος περιληπτικά στο αντικείμενο και στις εισηγήσεις της εκδήλωσης αυτής θέτω υπόψη σας τα παρακάτω συμπεράσματα:
1. Το ζήτημα της μεγαλύτερης τουριστικής περιόδου απο την πλευρά του διοργανωτή είναι η λειτουργία ακόμη και σε ετήσια βάση τουριστικών επιχειρήσεων που θα μπορούσαν να προσφέρουν μία αξιόλογη υπηρεσία στους επισκέπτες. Ο λόγος δεν είναι μόνο εισπρακτικός αλλά κυρίως για την ενίσχυση του κοινωνικού ιστού του νησιού.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ' ΟΤΙ ΗΔΗ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΑΠΛΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΚΑΛΎΤΕΡΑ, ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ.
Είναι ζωτικής σημασίας η ετήσια λειτουργία επιχειρήσεων που θα δώσουν σημεία ζωντάνιας στην Χώρα Μυκόνου. Οι επιχειρήσεις αυτές είναι προτιμότερο να είναι οικογενειακές, με χαμηλά λειτουργικά έξοδα και με έντονο το στοιχείο της μυκονιάτικης φιλοξενίας που όλοι ευτυχώς διαθέτουμε. Προσοχή, στο σημείο αυτό να διευκρινιστεί ότι δεν μιλάμε για τις ίδιες επιχειρήσεις αλλα για ομοειδείς. Δηλαδή κάποια εστιατόρια να είναι ανοικτά για κάποιους μήνες κάποια άλλα για τους υπόλοιπους κοκ. Σίγουρα πρέπει να είναι περισσότερα απ' ότι είναι σήμερα.
Το εύρος των εν λειτουργία επιχειρήσεων πρέπει να καλύπτει όλες τις δραστηριότητες. Εμπορικά, rent a car, μικρά ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφέ, internet, κλπ.
Επίσης πρέπει να ανοίξει η Δήλος και να είναι ανοικτή με σταθερότητα και όχι όποτε λάχει.
2. Πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην δημιουργία ιστιοσελίδας και μικρού διαφημιστικού εντύπου. Το έντυπο αυτό αρχικά μπορεί να διανέμεται σε όλες τις επιχειρήσεις μας από φέτος το καλοκαίρι και επίσης μέσω του Δήμου στις εκθέσεις εξωτερικού.
Καλούνται όλοι οι ενδιαφερόμενοι να καταθέσουν προτάσεις για το θέμα αυτό στο mykonosngo.blogspot.com. ή να συμμετέχουν σε δημόσια διαβούλευση στο εστιατόριο Ιθάκη την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010, μετά τις 17.00'.
3. Ποιες είναι οι δραστηριότητες μας τον Χειμώνα; Τι άποψη έχουν οι Σύλλογοι του νησιού και πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην δημιουργία ενός προγράμματος; Ναι, χρειάζεται ένα πρόγραμμα με εκδηλώσεις και δραστηριότητες χειμώνα. Τέτοιες θα μπορούσαν να είναι επισκέψεις σε μουσεία, θρησκευτικές εκδηλώσεις, τέλεση γάμων, εκδηλώσεις τέχνης και μουσικής, αρχαιολογικές, πολιτιστικές, πανυγήρια, χοιροσφάγια, φυσιολατρικές, οδοιπορικές, ακόμη και ορνιθολογικές. Επίσης ο προγραμματισμός συνεδρίων, εκθέσεων κά δραστηριοτήτων. Αν καταγραφούν όλες οι δυνατές λύσεις χωρίς ιδιαίτερα υψηλό κόστος, ώστε να μπορέσουμε να τις πραγματοποιήσουμε χωρίς ζημιά ή υποχρέωση σε αναποφάσιστους χορηγούς τότε θα μπορέσουμε να διαλέξουμε και να προβάλουμε αυτές που θα συμπεριληφθούν στο χειμερινό πρόγραμμα. Οι δραστηριότητες της ΔΕΠΠΑΜ με τα εικαστικά εργαστήρια μπορούν να αποτελέσουν έναν πόλο έλξης και απασχόλησης χειμερινών επισκεπτών. Χρειάζεται ένας επανασχεδιασμός με ενταντικούς εβδομαδιαίους κύκλους μαθημάτων. Επίσης μπορεί να γίνει εμπλουτισμός με νέες δραστηριότητες.
Στην Μύκονο γίνονται πράγματα τον χειμώνα. Μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα. Ας το κάνουμε. Βλέπετε, το νησί μας είναι δεμένο με την πρωτοπορία και αυτό είναι μία δύσκολη κληρονομιά.
4. Σε μία τέτοια προσπάθεια το κράτος πρέπει να είναι αρωγός. Δεν χρειαζόμαστε χρήματα, αλλά χρειαζόμαστε κράτος. Πρέπει να υπάρχουν συγκοινωνίες, πρέπει να υπάρχει Κέντρο Υγείας, αστυνόμευση και γενικά κάποιες άγνωστες χειμερινές υποδομές. Πρέπει να υπάρχει σύνδεση με τα γειτονικά νησιά με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορούμε να κάνουμε ημερήσιες εκδρομές.
5. Θέμα τιμολόγησης. Η τιμολόγηση μας κατά την χειμερινή περίοδο πρέπει να είναι διαφορετική απ' αυτή του καλοκαιριού. Αρχή πρέπει να γίνει με τα εισητήρια αλλά επίσης και με κάθε επιχειρηματία που θα κρατήσει ανοικτή την επιχείρηση του. Είναι σκόπιμο και προτείνουμε να δωθούν τιμές ΝΕΤ +5% στον τελικό καταναλωτή, ενώ οι τουριστικοί πράκτορες πρέπει να δεχθούν να στηρίξουν ένα καινούργιο προϊόν και μία νέα αγορά με ποσοστά κέρδους έως 5%. Αυτό το σημείο είναι κρίσιμο όχι μόνο για την κερδοφορία του χειμώνα αλλά και για την διόρθωση της εικόνας του ακριβού προορισμού που το νησί μας άδικα απέκτησε.
7. Δημιουργία πακέτου. Η δραστηριότητα των χειμερινών επισκεπτών στην Μύκονο πρέπει να πακετοποιηθεί, δηλαδή να υπάρχει μία τελική τιμή στην οποία να συμπεριλαμβάνεται το κόστος εισητηρίων, διαμονής, ενός γεύματος την ημέρα, αυτοκινήτου και γιατί όχι και εισητηρίου σε αρχαιολογικούς χώρους.
8. Οι δραστηριότητες σε μορφή εκδρομών πρέπει να οργανωθούν για μικρές ομάδες επισκεπτών, με μικρά μέσα , ώστε να κρατηθεί χαμηλά το κόστος. Επίσης οι συνοδοί - ξεναγοί πρέπει να αναθεωρήσουν τις τιμές χρέωσης ώστε να μπορέσουν να είναι αποδεκτές.
9. Ήταν αισθητή η απουσία των ενώσεων και των φορέων του νησιού. Βέβαια, σε ορισμένες περιπτώσεις και βάσει του καταστατικού μας μπορούμε να δρούμε ανεξάρτητα σαν μία καθαρή και ακαπέλωτη ΜΚΟ. Όμως θέλουμε μαζί μας οποιοδήποτε φορέα ενδιαφέρεται για το καλό του νησιού και θα στηρίζουμε κάθε του προσπάθεια.
10. Έγινε σύντομη αναφορά στο όραμα της οργάνωσης μας το οποίο είναι μία πράσινη ανάπτυξη στην Μύκονο, βασισμένη στο περιβάλλον, στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας και στην ανάπτυξη της οικιακής οικονομίας, ώστε το νησί μας να είναι παγκόσμιο πρότυπο.
11. Τέλος, είναι σκόπιμο τόσο για τον χειμερινό όσο και για τον κανονικό τουρισμό να δημιουργηθούν οι βασικές υποδομές που τώρα λείπουν και μας στιγματίζουν αρνητικά. Τέτοιες είναι ο χώρος αναμονής στα λιμάνια, οι βασικές συγκοινωνίες μεταξύ των σημείων άφιξης και κέντρου, τα σημεία πληροφόρησης για το νησί, η πρόσβαση στην Δήλο, η καταγραφή στοιχείων πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς.
Πολλοί ίσως διερωτούνται αν αξίζει να ξεκινήσουμε μία τέτοια δραστηριότητα, ειδικά αφού κάθε Αύγουστο επικρατεί το αδιαχώρητο στο νησί μας.
Η θέση μας αλλά και η σύμφωνη άποψη των εισηγητών είναι ότι αξίζει, μιας και η Μύκονος που βλέπει ο επισκέπτης της υψηλής περιόδου δεν είναι η Μύκονος που θέλουμε. Δυστυχώς, δημιουργούμε μόνο δυσαρεστημένους επισκέπτες. Έπίσης, υπάρχει και ο προβληματισμός που είναι κοινός σε πολλούς Μυκονιάτες. Είναι άραγε η Μύκονος αυτή που παρουσιάζεται σήμερα απο τα κανάλια της παραπληροφόρησης και τις παλιοφυλλάδες; Σίγουρα το καλοκαίρι δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε τον καθαρό εαυτό μας, μιας και κανείς δεν προλαβαίνει. Τον χειμώνα όμως; Μήπως τότε έχουμε την ευκαιρία να ξαναχτίσουμε την γκρεμισμένη υπερηφάνια του νησιού μας;
Ευχόμενοι η εκδήλωση αυτή να πρόσθεσε έστω και ένα μικρό λιθαράκι δημιουργία μιας πιο ανθρώπινης κοινωνίας της Μυκόνου, σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον και σας προσκαλούμε από τώρα στην επόμενη εκδήλωση μας την 16η Μαϊου, με θέμα την παρουσίαση του θεσμού του Συνηγόρου του Πολίτη, με αναφορά στα δικαιώματα του παιδιού και την προστασία του καταναλωτή.
Για την ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ.
Ομάδα 17 εθελοντών,
Σάρον και Λευτέρης Σικινιώτης.
Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010
ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ.
Στην ανάρτηση αυτή θέλω να αναφερθώ στο πρόβλημα της χειμερίας νάρκης που πέφτει το νησί μας, η Μύκονος.
Μας έχει γίνει συνήθεια να ζούμε με τον κανόνα της αρπακτής και της Ταϋλάνδης.
Συγκεκριμένα, ενώ το νησί μας έχει τόσα πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να δώσουν ζωή στην χειμερινή απραξία, διαλέγουμε τον εύκολο δρόμο. Κατεβάζουμε τα ρολά, το ρίχνουμε στο τάβλι, στο ποτό και στις διακοπές. Ας δούμε όμως λίγα απο τα πολλά προβλήματα που δημιουργούνται με την συμπεριφορά μας αυτή.
1. Δεν είμαστε όλοι μαγαζάτορες. Υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που είναι απλοί εργαζόμενοι και ζούν με το μεροκάματο τους. Άραγε μία καμαριέρα ή ένας οδηγός ή ένας σερβιτόρος που εργάζεται πέντε μήνες τον χρόνο, πώς ζεί τους υπόλοιπους επτά; Με το επίδομα ανεργίας; Δεν είναι αυτό κοινωνικός αποκλεισμός; Δεν στερούμε τα μέσα σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες να έχουν τα απαραίτητα προς το ζειν, τόσο γι' αυτούς όσο και για τις οικογένειες τους;
2. Οι υπόλοιποι που είμαστε μαγαζάτορες και έχουμε μία επιχείρηση η οποία ασχολείται με τον τουρισμό. Πώς μπορούμε να καλύψουμε τα ενοίκια, τα ακριβά μεροκάματα, το τόσο ακριβό κράτος, μόνο από 40 μέρες λειτουργίας; Πόσο απαταιώνες πρέπει να γίνουμε τις μέρες αυτές ώστε να μπορέσουμε να καλύψουμε αυτά τα έξοδα; Αυτά τα κρουαζιερόπλοια πόσο κόσμο να μας φέρουν;
3. Θέμα ποιότητας ζωής. Η απραξία του χειμώνα έχει υποβαθμίσει την ποιότητα ζωής. Στην περιοχή που μένω τον χειμώνα μαζεύουν τα σκουπίδια κάθε βδομάδα. Καράβια δεν υπάρχουν τον χειμώνα. Τα αεροπλάνα είναι ένα ανέκδοτο. Ο κόσμος μένει κλεισμένος στα σπίτια, εκτός απο τις γιορτές. Το Βιβλιοπωλείο στον περιφερειακό έκλεισε για χειμώνα!!
Μπορούμε όμως να λειτουργήσουμε τον χειμώνα; Έχουμε τις δυνατότητες;
Ας δούμε τα προβλήματα.
1. Ακριβό κόστος λειτουργίας. Αυτό δεν είναι απόλυτο. Σήμερα στον ΟΑΕΔ Μυκόνου υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι οι οποίοι επιδοτούνται πολλές φορές κατ' επάγγελμα. Άραγε δεν θα μπορούσε ο τόσο λογικός υπουργός εργασίας να επιδοτήσει τις θέσεις εργασίας του χειμώνα ώστε να μειωθεί το κόσοτος αυτό; Με μία τέτοια λογική οι χειμερινοί εργαζόμενοι θα στοίχιζαν το ήμισυ απ'΄οτι στοιχίζουν και επίσης θα γινόταν ένα ξεκαθάρισμα από αυτούς που ενώ δεν δικαιούνται, συνεχίζουν να επιδοτούνται. Επίσης θα έδινε και μία λύση στα ασφαλιστικά και συντάξιμα ημερομίσθια. Αν λοιπόν κατέβει το κόστος προσωπικού, τα υπόλοιπα κόστη καλύπτονται από μία ελάχιστη λειτουργία.
2. Είμαστε καλοκαιρινός προορισμός. Μέγα Λάθος. Είμαστε και καλοκαιρινός προορισμός. Σε πόσα μέρη της Ευρώπης μπορούσε κανείς να κολυμπήσει τα Χριστούγεννα, όπως φέτος; Τελικά, Μύκονος είναι μόνο οι παραλίες; Δεν καταλαβαίνουμε ότι με την λογική αυτή είμαστε ευάλωτοι σε κάθε κρίση; Μπορούμε άνετα να είμαστε και χειμερινός προορισμός, φθάνει να κάτσουμε όλοι μαζί να σχεδιάσουμε. Είναι δύσκολο, αφενός να είμαστε όλοι μαζί, αφενός να σχεδιάσουμε, μιας και πρώτα πρέπει να σκεφτούμε. Όμως ας το κάνουμε μία φορά, δεν πειράζει, δεν θα μας αφήσει κουσούρι. Να μερικές ιδέες για χειμερινό τουρισμό.
α. Καρναβάλι Μυκόνου.
β. Θεοφάνεια και χριστουγενιάτικες εορτές.
γ. Δήλος. Άραγε ώς πότε θα μας επιδοτεί;
δ. Μυκονιάτικη φύση. Πότε είναι πιο ωραία η Μύκονος απο το τέλος του χειμώνα και τις αρχές της άνοιξης; Αυτή η ποικιλία της φύσης, όση έχει σωθεί, που αλλού υπάρχει; Γιατί να μην αποτελέσει αντικείμενο προσελκυσης τουρισμού;
ε. Διαγωνισμός μπάρμεν για το καλύτερο κοκτέηλ. Ναι, οι επιχειρηματίες νυκτερινών μαγαζιών μπορούν αν θέλουν να διοργανώσουν ένα παγκόσμιο διαγωνισμό για το κοκτέηλ της Μυκόνου. Πρέπει να ξεφύγουν απο την λογική της οικονόμας με τα 10 πάρτυ του καλοκαιριού και να συνεχίσουν να προσφέρουν υπηρεσίες για περισσότερο χρόνο.
στ. Συναυλίες, συνέδρια, εκθέσεις τουριστικού περιεχομένου.
ζ. Συνεργασία με Ανώτατες Σχολές καλών τεχνών, αρχιτεκτονικές, μηχανολογίας, περιβάλλοντος, ξεναγών, τουριστικών σπουδών.
η. Υπάρχουν πολλές μορφές χειμερινού τουρισμού που δεν μποορούμε όμως να εισέλθουμε μιας και δεν έχουμε υποδομές, πχ. ποδοσφαιρικές ομάδες κεντρικής Ευρώπης όταν σταματούν το πρωτάθλημα για προπονήσεις, αλλα δεν έχουμε προπονητικό κέντρο κα.
θ. Σκάκι, τάβλι, διάφορα πρωταθλήματα.
ι. Διαγωνισμούς μαγειρικής, συνέδρια με σχετικά θέματα.
ια. Κρουαζιέρες. Ναι, στην περιοχή υπάρχουν κρουαζιέρες τον χειμώνα, ίσως δεν θα έπρεπε το Λιμενικό Ταμείο να χρεώνει αυτά που χρεώνει και να τα προωθήσει ώστε
ιβ. Προωθητικές ενέργειες. Ναι, θα μπορούσαμε να κάνουμε τέτοιες ενέργειες προσφορών σε διάφορους διαγωνισμούς ώστε να διαφημίζεται το νησί.
ιγ. Δημιουργία ανωτάτης σχολής. Η Μύκονος μπορεί και πρέπει να έχει κάποια ανώτατη σχολή. Τα οφέλη θα είναι πολλαπλά. Άραγε δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί μία τουριστική σχολή στην Μύκονο; Είναι λογικό ό μόνος λόγος που δεν έχουμε σχολή εδώ να είναι το ότι δεν είχαμε έως τώρα Μυκονιάτη βουλευτή;
Τα πλεονεκτήματα μας είναι πολλά. Εχουμε το όνομα, έχουμε ένα υπέροχο νησί ειδικά για τον επισκέπτη που έρχεται για πρώτη φορά, είμαστε φιλόξενοι, αγαπάμε το μέρος μας, έχουμε τουριστική παιδεία πιο αναπτυγμένη από άλλα νησιά, είμαστε μόνο λίγες ώρες μακρυά απο την ΑΘήνα, έχουμε ένα μοναδικό φώς, και το κυριώτερο μία τεράστια τουριστική μηχανή που απλώς δεν λειτουργεί τον χειμώνα.
Δεν θέλω να σας κουράσω με περισσότερες ιδέες, σίγουρα υπάρχουν περισσότερες και καλύτερες απο τις προαναφερόμενες, αλλά δυστυχώς μένουν μόνο σαν ιδέες και δεν γίνονται πραγματικότητα.
Όμως η σημερινή πραγματικότητα πρέπει να αλλάξει. Είχα την ευτυχία στην ζωή μου να είμαι απο τους πρωτεργάτες τέτοιου προγράμματος στην Κρήτη το οποίο παρ' όλες τις δυσκολίες, στέφθηκε με επιτυχία.
Αν σήμερα λειτουργούσαμε τον χειμώνα κανονικά και κάποιος πρότεινε να κλείνουμε όπως γίνεται τώρα, σίγουρα θα τον λέγαμε τρελό! Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε την υπέρβαση μας.
Με αυτούς τους προβληματισμούς οργανώνουμε την διημερίδα στο Γρυπάρειο για την Παρασκευή και το Σάββατο 19 και 20 Φεβρουαρίου. Παρακαλείσθε να έλθετε όλοι να ακούσετε και να ακουσθείτε. Σίγουρα θα γίνουμε πλουσιότεροι σε εμπειρίες και θα κάνουμε κάτι καλό για το νησί μας.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας,
Λευτέρης ΣΙκινιώτης για την ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ.
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Οχι άλλη κακή δημοσιότητα γαι το νησί μας
Πολλές φορές οι αναφορές την Μύκονο για κάποιον που ξέρει το νησί προκαλούν εμετό. Αγνωστοι και ασήμαντοι τσαρλατάνοι της τέχνης, πετυχημένα λαμόγια, αποτυχημένοι πολιτικοί, βαμένες ψευτογκόμενες και τόσοι άλλοι επιδιώκουν με μανία και πολλές φορές επιδοτώντας τους δημοσιογράφους της πλάκας να βγούν στον αέρα. Ποιός αέρα; Αυτόν που αναπνέουν οι υπόλοιποι ανεγκέφαλοι της χώρας μας βλέποντας τα "νέα" της παραπληροφόρησης και της ξεφτίλας.
Βάζουμε την Μύκονο να είναι το επόμενο ή το προηγούμενο θέμα απο κάθε σούργελο που αναφέρει το ηλίθιο πρόβλημα της στην τηλεόραση μόνο και μόνο για να μάθουμε ότι είναι ακόμη εν ζωή....
Έχουμε και τους ψυχοπαθείς μεγαλοδικηγόρους με τα τακούνια που βγαίνουν με δηλώσεις του στύλ 'τα παιδια μου μπορούν να πάνε οπουδήποτε στον κόσμο εκτός απο την Μύκονο' , ή τους απο καιρό νεκρούς σχεδιαστές μόδας που ξαφνικά γίνονται απο πολεοδόμοι έως βιολογικοί καλλιεργητές αλλά και τόσους άλλους που φιάχνουν όλοι μαζί μια υπέροχη εικόνα για το νησί μας.
Δεν μπορεί παρά να διαμαρτυρηθεί κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος για την κατάντια.
Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πει στον 'φίλο της Μυκόνου' μεγαλοδικηγόρο ότι τα παιδιά του δεν κινδυνευουν στην Μύκονο, ότι και μεις παιδιά έχουμε και τέλος πάντων αν ανησυχεί για την εγκληματικότητα, ας σταματήσει την επαγγελματική του δραστηριότητα. Αυτός υπερασπίζεται με πάθος και μανία κάθε μορφής εγκληματία και ως γνώστης της διαπλοκής, μέσα σε λίγο καιρό τον απελευθερώνει για να συνεχίσει την λαμπρή και προσοδοφόρα δρστηριότητα του. Άλλωστε, αν παρανομήσεις στην Ελλάδα, η ποινή δεν εξαρτάται απο το αδίκημα αλλά απο τον δικηγόρο σου.
Πού είναι η φωνή μας; Πού είναι οι τόσοι Πρόεδροι που υπάρχουν στο νησί; Πού είναι οι Σύλλογοι; Αυτή η περίφημη τουριστική επιτροπή που δεν αφήνει έκθεση για έκθεση τι κάνει; Ποιος πρέπει να πει τα πράγματα ετσι όπως είναι και όχι έτσι όπως θέλουν να φαίνονται;
Κατα καιρούς μας έχουν πει φοροφυγάδες, παιδεραστές, τραμπούκους, μπράβους, μέθυσους, πισογλέντηδες, πολεοδομικά άναρχους, και ότι άλλο φανταστείτε και που δεν είμαστε τουλάχιστον πλιν ολίγων όπως και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Όμως κανείς δεν μίλησε για τον σκουπιδότοπο, για τις λάθος υποδομές, για τον βιασμό του περιβάλλοντος, για τις διακοσμητικές περιβαλλοντικές μελέτες, για την μη αδειοδότηση ΑΠΕ, για τα προβλήματα των συγκοινωνιών, για την κακή μεταχείριση του νησιού σε αναπτυξιακά σχέδια, για την υποβάθμιση της παιδείας. Βλέπετε αυτά τα θέματα πουλάνε λιγότερο.
Όλοι εμείς όπως λέει και ο Νταλάρας, στο ίδιο έργο θεατές...
Νομίζω ότι φέτος το καλοκαίρι αλλά και τώρα όσο είναι επίκαιρο το νησι με την φοροδιαφυγή, πρέπει ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του.
Το γραφείο τύπου του Δήμου πρέπει να αρχίσει να παίρνει θέση, να δικαιολογεί το νησί αλλά και την ύπορξη του. Δεν είναι μόνο για την φιλική εφημερίδα που λειτουργεί.
Επίσης ο καθένας μας πρέπει να κλείσει την πόρτα στους δόκιμους δημοσιογράφους που έρχονται στο νησί και λένε σαχλαμάρες, μόνο και όνο για να γεμίσουν τα δελτία ειδήσεων.
Από όλους μας εξαρτάται ο τερματισμός της διασυρσης του νησιού μας.
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Ασβέστης ή πλαστικό;
Εγώ σαν μη ειδικός αλλά με λίγες γνώσεις, απλώς διαμαρτύρομαι για την αλόγιστη χρήση μπογιάς που δεν έχει βάση ασβέστη ή άλλα φυσικά υλικά.
Υπάρχουν μετρήσεις, υπάρχουν μελέτες που αποδεικνύουν ότι η χρήση ασβέστη, (πάλι όπως γινόταν παλιά), έχει ευεργετικά αποτελέσματα, σε σχέση με τις χημικές πλαστικές μπογιές αλλά και με τα σουβαντίσματα τσιμέντου.
Αποτελέσματα μπορούμε να δούμε και στο νησί όπου πολλά παλιά χωριά είναι σε καλύτερη κατάσταση απο πρόσφατες κατασκευές. Φαίνεται αυτό επίσης και σε παλαιότερα μνημεία, εκκλησίες κλπ όπου χωρίς τσιμέντο και πλαστικά χρώματα ή λαδομπογιές, άντεξαν για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια.
Το κυριότερο είναι ότι οι τοίχοι παραμένουν ζωντανοί, αναπνέουν, φιλτράρουν τον αέρα. Δεν εγκλοβίζουν την υγρασία.
Σε χώρες που σέβονται την παράδοση όπως στην Ιταλία, έχει αναπτυχθεί έρευνα με θαυμαστά αποτελέσματα για την δημιουργία σύγχρονων τεχνικών και προϊόντων που συνδιάζουν τις ευεργετικές ιδιότητες του ασβέστη με τις σύγχρονες ανάγκες.
Εμείς τι κάνουμε; Τι άσπρο χρησιμοποιούμε για το νησί μας; Τι χρησιμοποιούσαμε;
Χάσαμε την κεντρική ιδέα, ισοπεδώσαμε τα πάντα.
Γεμίζουμε τους δρόμους, τα μαγαζιά μας, τα σπίτια μας με χημικά στοιχεία επιβλαβή στην υγεία μας, χωρίς καν να το ξέρουμε.
Οι εισαγώμενοι μαστόρες σε συνδιασμό με την δική μας άγνοια, λες και ήξεραν τα δομικά υλικά από παλιά, μας γέμισαν τσιμέντο, λαδομπογιές, κάδμιο και χίλια μύρια κακά.
Μπορούμε να δούμε το θέμα πιο σοβαρά;
Εκτός απο την πολιτιστική μας κληρονομιά αφορά και την υγεία μας.
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
Της Μυκόνου το κάγκελο!
Θα μιλήσω για κάγκελα και σιδηροκατασκευές. Συγκεκριμένα για το νέο λιμάνι.
Πιστεύω ότι τα σίδερα, τα κάγκελα, οι σιδερένιες γέφυρες δεν δένουν με την αισθητική του νησιού.
Κοιτάζοντας την μικρή μαρίνα του νέου λιμανιού, φαίνεται η παραφωνία των σιδερένιων γεφυριών.
Αραγε δεν υπήρχε άλλος τρόπος; Είναι ανάγκη στην είσοδο του νησιού να έχουμε στοιχεία που δεν είναι δικά μας και δεν δένουν με την αισθητική του τόπου;
Οπως δεν μπορώ εγώ στο σπίτι μου να κάνω μια σιδερένια γέφυρα ή στα σοκάκια της χώρας, έτσι πιστεύω και στο λιμάνι δεν έπρεπε να έχουμε τέτοιες κατασκευές.
Δεν αναφέρομαι βέβαια στο κόστος συντήρησης που όπως και στις άλλες σιδηροκατασκευές του λιμανιού είναι τεράστιο, μιας και σχεδόν πάντα υπάρχουν υπάλληλοι ελαιοχρωματιστές οι οποίοι με ένα πινέλο στο χέρι προσπαθούν να κάνουν δυνατό το αδύνατο. Να προλάβουν την διάβρωση απο την θάλασσα... Άδικος κόπος, πεταμένα λεφτά την στιγμή που το λιμάνι δεν έχει τα βασικά! Είναι βέβαια άλλα τα κονδύλια της συντήρησης αλλα της κατασκευής. Το μόνο κοινό που έχουν είναι ότι και τα δύο τα πληρώνουμε εμείς, ενώ άλλοι αποφασίζουν πώς να τα σπαταλήσουν...
Οι κατασκευές αυτές καθ' αυτές μπορεί να είναι αξιόλογες, χρήσιμες και λειτουργικές. Όμως δεν είναι Μυκονιάτικες αρα δεν χωρούν στην Μύκονο. Αντι αυτών θα μπορούσε να είχε γίνει κάποια άλλη κατασκευή κόσμημα, που θα φωτογράφιζε ο επισκέπτης της Μυκόνου και θα τον προδιάθετε για το τι πρόκειται να δεί στην Μύκονο.Η Μύκονος έχει μία ταυτότητα. Ο τρόπος των κατασκευών στην Μύκονο είναι συγκεκριμένος, τα δε υλικά μετρημένα. Ένα σχέδιο για έργο στην Μύκονο πρέπει να δηλώνει από μακρυά ότι είναι για το νησί μας, χωρίς να το διαβάζει κανείς στο υπόμνημα. Δεν γίνεται με copy paste να κάνουμε λιμάνια όπως σε όλες τις μεγαλουπόλεις της Ελλάδας. Ειδικά όταν πρόκειται για έργα μεγάλης κλίμακας όπου υπάρχει ο κίνδυνος να χαρακτηρίζουν τον τόπο μας περισσότερο απ' ότιδήποτε άλλο.
Δεν φτάνανε τα κάγκελα, βάλαμε και τα παγκάκια της παρακμής, σήμα κατατεθέν ετοιματζίδικης δουλειάς, λες και είναι σχολικό προαύλιο ή πλατεία σε παραγκούπολη! Χάθηκε ο κόσμος να κάνουμε λίγες ωραίες πεζούλες σαν και αυτές που ο καθένας προσπαθεί να κάνει στο σπίτι του;
Από τα παγκάκια αυτά θα περάσουν χιλιάδες επισκέπτες που θα πρέπει μέσα σε λίγες ώρες να σχηματίσουν άποψη για το νησί μας, μιας και είναι επιβάτες κρουαζιέρας. Άραγε τί θα τους κάνει να ξανάρθουν; Τα παγκάκια, οι τουαλέτες, τα λεωφορεία, ο δρόμος, τα στέγαστρα για την αντηλιά, τα κινέζικα προϊόντα που συναντούν στα περισσότερα μαγαζιά, ο μαύρος με τις τσάντες που είναι στην είσοδο της χώρας ή οι τιμές που ορισμένοι συμπολίτες μας χρεώνουν όταν έρχεται κρουαζιέρα; Ναι, ίσως η αισθητική της περιοχής των μύλων...
Δεν τα ισοπεδώνω όλα, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε λογικοί. Καταφέραμε το ωραίο να φαίνεται πανάσχημο! Ο απογοητευμένος επισκέπτης έχει την επιλογή να μην ξανάλθει. Εμείς όμως δεν έχουμε την επιλογή να τον απογοητεύσουμε.
Δεν σεβαστήκαμε τη φύση, κάναμε ένα λιμάνι που κάθε χρόνο θα βλέπουμε και ένα κομμάτι σπασμένο, μιας και είναι απροστάτευτο.
Μπορούμε άραγε να σεβαστούμε την παράδοση του νησιού και να κάνουμε ένα λιμάνι διαφορετικό από τα άλλα των μεγαλουπόλεων, έτσι όπως αρμόζει στην Μύκονο;
Δεν είναι αργά, η φάση της τελικής διαμόρφωσης της μαρίνας δεν ξεκίνησε ακόμη και μακάρι να ξεκινήσει πριν το καλοκαίρι...
Ο Θεός να με βγάλει ψεύτη αλλά φοβάμαι ότι με την ίδα προχειρότητα και παραλογισμό θα ολοκληρωθεί όταν ολοκληρωθεί και το έργο στο παλιό λιμάνι, αυτό που κάποιοι ονομάζουν αλιευτικό καταφύγιο... Πάρκιν λαβύρινθος, υλικά και λογική ξένη με την Μύκονο, τσιμεντόλιθοι για δάπεδα, κάγκελα παντού, πέτρινοι τοίχοι της σκοτωμένης εργολαβίας (ότι κάτσει όπου κάτσει, φτάνει να γίνεται με ράμα) σαν τους τοίχους του περιφερειακού.
Που πήγε βρε παιδιά η αισθητική μας; Παρθενιά είναι και την χάσαμε;
Στην Μύκονο έχουμε πολλούς αρχιτέκτονες με άποψη για την αισθητική του τόπου, ωραίες ιδέες, όπως επίσης και καλούς τεχνήτες που έχουν κάνει τέχνη την οικοδομή. Ας τους ζητήσουμε να δημιουργήσουν κάτι, θα είναι σίγουρα καλύτερο!
Στου λιμανιού τα καλντερίμια...
Ποιός μπορεί να μας πεί τι σχέση έχουν οι χρωματισμένοι τσιμεντένιοι κυβόλιθοι με την Μύκονο;
Γιατί άραγε κοσμούν με τόση μανία τα λιμάνια μας; Τι σχέση έχουν με την αρχιτεκτονική και το νησί;
Δεν είμαι αρχιτέκτονας αλλά πιστεύω ότι κάπου υπάρχει λάθος!
Συγκεκριμένα, το νέο λιμάνι, άσχετα με το πόσο σωστό ή λάθος είναι σαν λιμάνι, σκεπάστηκε με αυτούς τους κατα τ'άλλα ωραίους τσιμεντόλιθους. Όμως τι σχέση έχουν με την Μύκονο; Μήπως εδώ χρησιμοποιούμε την πλάκα Καρύστου ή ακόμη καλύτερα την δηλιανή που γυαλίζει κάπου κάπου;
Αφού όλο το νησί έχει έναν χαρακτήρα και μία άποψη σχετικά με το δάπεδο και την πέτρα, γιατί κάναμε αυτή την αλλαγή;
Στα έργα του παλιού λιμανιού, όταν με το καλό ξαναρχήσουν (κάτι άκουσα ότι σταμάτησαν οι πληρωμές απο πέρυσι τον Ιούνιο και ο εργολάβος δεν μπορεί να συνεχίσει) τι δάπεδα θα χρησιμοποιήσουμε; Μπορεί να είναι πιο πρακτικοί οι τσιμεντόλιθοι, όμως αν κάποιος επιχειρηματίας αποφάσιζε να τους χρησιμοποιήσει στα Ματογιάννια θα τον αφήναμε;
Αν όχι, γιατί αφήνουμε το Λιμενικό Ταμείο;
Πέρασε η μελέτη αυτή από την εφορεία νεωτέρων μνημείων; ΑΝ ναι, αλλιώς την ήξερα την υπηρεσία αυτή...
Αφου πάμε στην Σύρο συχνά, γιατί δεν παίρνουμε μαθήματα απο τους τρόπους που οι Συριανοί σέβονται την αρχιτεκτονική τους στα δημόσια έργα;
Τραύμα είναι η λύση της συνέχειας του δέρματος.
Μήπως εδώ τραυματίζουμε την παράδοση και την αρχιτεκτονική του τόπου;
Αφού δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε λάθος πορεία, ας προσπαθήσουμε να σώσουμε ότι μπορούμε...