ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ.

Αγαπητοί Φίλοι της ΘΕΛΗΣΗΣ ΜΥΚΟΝΟΥ,
Αναφερόμενος στην διημερίδα, επιθυμώ αρχικά να ευχαριστήσω όλους εσάς που παρακολουθήσατε την εκδήλωση αυτή και επίσης τους παρακάτω:
1. Τους εισηγητές που μας διέθεσαν χρόνο και γνώσεις και μοιράστηκαν μαζί μας τους προβληματισμούς τους.
2. Τα Ξενοδοχεία Harmony & Leto που φιλοξένησαν τους εισηγητές της εκδήλωσης.
3. Τον αντιδήμαρχο κ. Κοντομήτρο που ήλθε να χαιρετήσει την εκδήλωση εκ μέρους του Δήμου.
4. Όλους τους δημοτικούς συμβούλους που παρακολούθησαν την εκδήλωση.

Τα πρακτικά με όλες τις σημειώσεις διαθέτονται σε έντυπη μορφή απο το εστιατόριο Ιθάκη, φθάνει να μας ενημερώσετε μία μέρα πριν στο τηλέφωνο 2289024546.

Το αποτέλεσμα της διημερίδας με λίγα λόγια είναι απλό: Ναι, η Μύκονος μπορεί χωρίς κόπο και έξοδα να έχει λίγο τουρισμό και τον χειμώνα. Χρειάζεται να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι, να δούμε τι έχουμε, τι μπορούμε να προσθέσουμε και τι πρέπει να κάνουμε. Μία τέτοια σκέψη είναι σωστή αλλά και απαραίτητη μιας και το νησί μας παρουσιάζει σημεία κορεσμού στην μορφή τουρισμού που απευθύνεται. Με άλλα λόγια, είναι ανάγκη να ανοίξουμε νέες μορφές αγορών.

Αναφερόμενος περιληπτικά στο αντικείμενο και στις εισηγήσεις της εκδήλωσης αυτής θέτω υπόψη σας τα παρακάτω συμπεράσματα:
1. Το ζήτημα της μεγαλύτερης τουριστικής περιόδου απο την πλευρά του διοργανωτή είναι η λειτουργία ακόμη και σε ετήσια βάση τουριστικών επιχειρήσεων που θα μπορούσαν να προσφέρουν μία αξιόλογη υπηρεσία στους επισκέπτες. Ο λόγος δεν είναι μόνο εισπρακτικός αλλά κυρίως για την ενίσχυση του κοινωνικού ιστού του νησιού.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ' ΟΤΙ ΗΔΗ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΑΠΛΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΚΑΛΎΤΕΡΑ, ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ.
Είναι ζωτικής σημασίας η ετήσια λειτουργία επιχειρήσεων που θα δώσουν σημεία ζωντάνιας στην Χώρα Μυκόνου. Οι επιχειρήσεις αυτές είναι προτιμότερο να είναι οικογενειακές, με χαμηλά λειτουργικά έξοδα και με έντονο το στοιχείο της μυκονιάτικης φιλοξενίας που όλοι ευτυχώς διαθέτουμε. Προσοχή, στο σημείο αυτό να διευκρινιστεί ότι δεν μιλάμε για τις ίδιες επιχειρήσεις αλλα για ομοειδείς. Δηλαδή κάποια εστιατόρια να είναι ανοικτά για κάποιους μήνες κάποια άλλα για τους υπόλοιπους κοκ. Σίγουρα πρέπει να είναι περισσότερα απ' ότι είναι σήμερα.
Το εύρος των εν λειτουργία επιχειρήσεων πρέπει να καλύπτει όλες τις δραστηριότητες. Εμπορικά, rent a car, μικρά ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφέ, internet, κλπ.
Επίσης πρέπει να ανοίξει η Δήλος και να είναι ανοικτή με σταθερότητα και όχι όποτε λάχει.
2. Πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην δημιουργία ιστιοσελίδας και μικρού διαφημιστικού εντύπου. Το έντυπο αυτό αρχικά μπορεί να διανέμεται σε όλες τις επιχειρήσεις μας από φέτος το καλοκαίρι και επίσης μέσω του Δήμου στις εκθέσεις εξωτερικού.
Καλούνται όλοι οι ενδιαφερόμενοι να καταθέσουν προτάσεις για το θέμα αυτό στο mykonosngo.blogspot.com. ή να συμμετέχουν σε δημόσια διαβούλευση στο εστιατόριο Ιθάκη την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010, μετά τις 17.00'.
3. Ποιες είναι οι δραστηριότητες μας τον Χειμώνα; Τι άποψη έχουν οι Σύλλογοι του νησιού και πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην δημιουργία ενός προγράμματος; Ναι, χρειάζεται ένα πρόγραμμα με εκδηλώσεις και δραστηριότητες χειμώνα. Τέτοιες θα μπορούσαν να είναι επισκέψεις σε μουσεία, θρησκευτικές εκδηλώσεις, τέλεση γάμων, εκδηλώσεις τέχνης και μουσικής, αρχαιολογικές, πολιτιστικές, πανυγήρια, χοιροσφάγια, φυσιολατρικές, οδοιπορικές, ακόμη και ορνιθολογικές. Επίσης ο προγραμματισμός συνεδρίων, εκθέσεων κά δραστηριοτήτων. Αν καταγραφούν όλες οι δυνατές λύσεις χωρίς ιδιαίτερα υψηλό κόστος, ώστε να μπορέσουμε να τις πραγματοποιήσουμε χωρίς ζημιά ή υποχρέωση σε αναποφάσιστους χορηγούς τότε θα μπορέσουμε να διαλέξουμε και να προβάλουμε αυτές που θα συμπεριληφθούν στο χειμερινό πρόγραμμα. Οι δραστηριότητες της ΔΕΠΠΑΜ με τα εικαστικά εργαστήρια μπορούν να αποτελέσουν έναν πόλο έλξης και απασχόλησης χειμερινών επισκεπτών. Χρειάζεται ένας επανασχεδιασμός με ενταντικούς εβδομαδιαίους κύκλους μαθημάτων. Επίσης μπορεί να γίνει εμπλουτισμός με νέες δραστηριότητες.
Στην Μύκονο γίνονται πράγματα τον χειμώνα. Μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα. Ας το κάνουμε. Βλέπετε, το νησί μας είναι δεμένο με την πρωτοπορία και αυτό είναι μία δύσκολη κληρονομιά.
4. Σε μία τέτοια προσπάθεια το κράτος πρέπει να είναι αρωγός. Δεν χρειαζόμαστε χρήματα, αλλά χρειαζόμαστε κράτος. Πρέπει να υπάρχουν συγκοινωνίες, πρέπει να υπάρχει Κέντρο Υγείας, αστυνόμευση και γενικά κάποιες άγνωστες χειμερινές υποδομές. Πρέπει να υπάρχει σύνδεση με τα γειτονικά νησιά με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορούμε να κάνουμε ημερήσιες εκδρομές.

5. Θέμα τιμολόγησης. Η τιμολόγηση μας κατά την χειμερινή περίοδο πρέπει να είναι διαφορετική απ' αυτή του καλοκαιριού. Αρχή πρέπει να γίνει με τα εισητήρια αλλά επίσης και με κάθε επιχειρηματία που θα κρατήσει ανοικτή την επιχείρηση του. Είναι σκόπιμο και προτείνουμε να δωθούν τιμές ΝΕΤ +5% στον τελικό καταναλωτή, ενώ οι τουριστικοί πράκτορες πρέπει να δεχθούν να στηρίξουν ένα καινούργιο προϊόν και μία νέα αγορά με ποσοστά κέρδους έως 5%. Αυτό το σημείο είναι κρίσιμο όχι μόνο για την κερδοφορία του χειμώνα αλλά και για την διόρθωση της εικόνας του ακριβού προορισμού που το νησί μας άδικα απέκτησε.
7. Δημιουργία πακέτου. Η δραστηριότητα των χειμερινών επισκεπτών στην Μύκονο πρέπει να πακετοποιηθεί, δηλαδή να υπάρχει μία τελική τιμή στην οποία να συμπεριλαμβάνεται το κόστος εισητηρίων, διαμονής, ενός γεύματος την ημέρα, αυτοκινήτου και γιατί όχι και εισητηρίου σε αρχαιολογικούς χώρους.
8. Οι δραστηριότητες σε μορφή εκδρομών πρέπει να οργανωθούν για μικρές ομάδες επισκεπτών, με μικρά μέσα , ώστε να κρατηθεί χαμηλά το κόστος. Επίσης οι συνοδοί - ξεναγοί πρέπει να αναθεωρήσουν τις τιμές χρέωσης ώστε να μπορέσουν να είναι αποδεκτές.
9. Ήταν αισθητή η απουσία των ενώσεων και των φορέων του νησιού. Βέβαια, σε ορισμένες περιπτώσεις και βάσει του καταστατικού μας μπορούμε να δρούμε ανεξάρτητα σαν μία καθαρή και ακαπέλωτη ΜΚΟ. Όμως θέλουμε μαζί μας οποιοδήποτε φορέα ενδιαφέρεται για το καλό του νησιού και θα στηρίζουμε κάθε του προσπάθεια.
10. Έγινε σύντομη αναφορά στο όραμα της οργάνωσης μας το οποίο είναι μία πράσινη ανάπτυξη στην Μύκονο, βασισμένη στο περιβάλλον, στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας και στην ανάπτυξη της οικιακής οικονομίας, ώστε το νησί μας να είναι παγκόσμιο πρότυπο.
11. Τέλος, είναι σκόπιμο τόσο για τον χειμερινό όσο και για τον κανονικό τουρισμό να δημιουργηθούν οι βασικές υποδομές που τώρα λείπουν και μας στιγματίζουν αρνητικά. Τέτοιες είναι ο χώρος αναμονής στα λιμάνια, οι βασικές συγκοινωνίες μεταξύ των σημείων άφιξης και κέντρου, τα σημεία πληροφόρησης για το νησί, η πρόσβαση στην Δήλο, η καταγραφή στοιχείων πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς.

Πολλοί ίσως διερωτούνται αν αξίζει να ξεκινήσουμε μία τέτοια δραστηριότητα, ειδικά αφού κάθε Αύγουστο επικρατεί το αδιαχώρητο στο νησί μας.
Η θέση μας αλλά και η σύμφωνη άποψη των εισηγητών είναι ότι αξίζει, μιας και η Μύκονος που βλέπει ο επισκέπτης της υψηλής περιόδου δεν είναι η Μύκονος που θέλουμε. Δυστυχώς, δημιουργούμε μόνο δυσαρεστημένους επισκέπτες. Έπίσης, υπάρχει και ο προβληματισμός που είναι κοινός σε πολλούς Μυκονιάτες. Είναι άραγε η Μύκονος αυτή που παρουσιάζεται σήμερα απο τα κανάλια της παραπληροφόρησης και τις παλιοφυλλάδες; Σίγουρα το καλοκαίρι δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε τον καθαρό εαυτό μας, μιας και κανείς δεν προλαβαίνει. Τον χειμώνα όμως; Μήπως τότε έχουμε την ευκαιρία να ξαναχτίσουμε την γκρεμισμένη υπερηφάνια του νησιού μας;

Ευχόμενοι η εκδήλωση αυτή να πρόσθεσε έστω και ένα μικρό λιθαράκι δημιουργία μιας πιο ανθρώπινης κοινωνίας της Μυκόνου, σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον και σας προσκαλούμε από τώρα στην επόμενη εκδήλωση μας την 16η Μαϊου, με θέμα την παρουσίαση του θεσμού του Συνηγόρου του Πολίτη, με αναφορά στα δικαιώματα του παιδιού και την προστασία του καταναλωτή.
Για την ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ.

Ομάδα 17 εθελοντών,
Σάρον και Λευτέρης Σικινιώτης.

ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ.

Αγαπητοί φίλοι του Blog,
Στην ανάρτηση αυτή θέλω να αναφερθώ στο πρόβλημα της χειμερίας νάρκης που πέφτει το νησί μας, η Μύκονος.
Μας έχει γίνει συνήθεια να ζούμε με τον κανόνα της αρπακτής και της Ταϋλάνδης.
Συγκεκριμένα, ενώ το νησί μας έχει τόσα πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να δώσουν ζωή στην χειμερινή απραξία, διαλέγουμε τον εύκολο δρόμο. Κατεβάζουμε τα ρολά, το ρίχνουμε στο τάβλι, στο ποτό και στις διακοπές. Ας δούμε όμως λίγα απο τα πολλά προβλήματα που δημιουργούνται με την συμπεριφορά μας αυτή.
1. Δεν είμαστε όλοι μαγαζάτορες. Υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που είναι απλοί εργαζόμενοι και ζούν με το μεροκάματο τους. Άραγε μία καμαριέρα ή ένας οδηγός ή ένας σερβιτόρος που εργάζεται πέντε μήνες τον χρόνο, πώς ζεί τους υπόλοιπους επτά; Με το επίδομα ανεργίας; Δεν είναι αυτό κοινωνικός αποκλεισμός; Δεν στερούμε τα μέσα σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες να έχουν τα απαραίτητα προς το ζειν, τόσο γι' αυτούς όσο και για τις οικογένειες τους;
2. Οι υπόλοιποι που είμαστε μαγαζάτορες και έχουμε μία επιχείρηση η οποία ασχολείται με τον τουρισμό. Πώς μπορούμε να καλύψουμε τα ενοίκια, τα ακριβά μεροκάματα, το τόσο ακριβό κράτος, μόνο από 40 μέρες λειτουργίας; Πόσο απαταιώνες πρέπει να γίνουμε τις μέρες αυτές ώστε να μπορέσουμε να καλύψουμε αυτά τα έξοδα; Αυτά τα κρουαζιερόπλοια πόσο κόσμο να μας φέρουν;
3. Θέμα ποιότητας ζωής. Η απραξία του χειμώνα έχει υποβαθμίσει την ποιότητα ζωής. Στην περιοχή που μένω τον χειμώνα μαζεύουν τα σκουπίδια κάθε βδομάδα. Καράβια δεν υπάρχουν τον χειμώνα. Τα αεροπλάνα είναι ένα ανέκδοτο. Ο κόσμος μένει κλεισμένος στα σπίτια, εκτός απο τις γιορτές. Το Βιβλιοπωλείο στον περιφερειακό έκλεισε για χειμώνα!!

Μπορούμε όμως να λειτουργήσουμε τον χειμώνα; Έχουμε τις δυνατότητες;
Ας δούμε τα προβλήματα.
1. Ακριβό κόστος λειτουργίας. Αυτό δεν είναι απόλυτο. Σήμερα στον ΟΑΕΔ Μυκόνου υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι οι οποίοι επιδοτούνται πολλές φορές κατ' επάγγελμα. Άραγε δεν θα μπορούσε ο τόσο λογικός υπουργός εργασίας να επιδοτήσει τις θέσεις εργασίας του χειμώνα ώστε να μειωθεί το κόσοτος αυτό; Με μία τέτοια λογική οι χειμερινοί εργαζόμενοι θα στοίχιζαν το ήμισυ απ'΄οτι στοιχίζουν και επίσης θα γινόταν ένα ξεκαθάρισμα από αυτούς που ενώ δεν δικαιούνται, συνεχίζουν να επιδοτούνται. Επίσης θα έδινε και μία λύση στα ασφαλιστικά και συντάξιμα ημερομίσθια. Αν λοιπόν κατέβει το κόστος προσωπικού, τα υπόλοιπα κόστη καλύπτονται από μία ελάχιστη λειτουργία.
2. Είμαστε καλοκαιρινός προορισμός. Μέγα Λάθος. Είμαστε και καλοκαιρινός προορισμός. Σε πόσα μέρη της Ευρώπης μπορούσε κανείς να κολυμπήσει τα Χριστούγεννα, όπως φέτος; Τελικά, Μύκονος είναι μόνο οι παραλίες; Δεν καταλαβαίνουμε ότι με την λογική αυτή είμαστε ευάλωτοι σε κάθε κρίση; Μπορούμε άνετα να είμαστε και χειμερινός προορισμός, φθάνει να κάτσουμε όλοι μαζί να σχεδιάσουμε. Είναι δύσκολο, αφενός να είμαστε όλοι μαζί, αφενός να σχεδιάσουμε, μιας και πρώτα πρέπει να σκεφτούμε. Όμως ας το κάνουμε μία φορά, δεν πειράζει, δεν θα μας αφήσει κουσούρι. Να μερικές ιδέες για χειμερινό τουρισμό.
α. Καρναβάλι Μυκόνου.
β. Θεοφάνεια και χριστουγενιάτικες εορτές.
γ. Δήλος. Άραγε ώς πότε θα μας επιδοτεί;
δ. Μυκονιάτικη φύση. Πότε είναι πιο ωραία η Μύκονος απο το τέλος του χειμώνα και τις αρχές της άνοιξης; Αυτή η ποικιλία της φύσης, όση έχει σωθεί, που αλλού υπάρχει; Γιατί να μην αποτελέσει αντικείμενο προσελκυσης τουρισμού;
ε. Διαγωνισμός μπάρμεν για το καλύτερο κοκτέηλ. Ναι, οι επιχειρηματίες νυκτερινών μαγαζιών μπορούν αν θέλουν να διοργανώσουν ένα παγκόσμιο διαγωνισμό για το κοκτέηλ της Μυκόνου. Πρέπει να ξεφύγουν απο την λογική της οικονόμας με τα 10 πάρτυ του καλοκαιριού και να συνεχίσουν να προσφέρουν υπηρεσίες για περισσότερο χρόνο.
στ. Συναυλίες, συνέδρια, εκθέσεις τουριστικού περιεχομένου.
ζ. Συνεργασία με Ανώτατες Σχολές καλών τεχνών, αρχιτεκτονικές, μηχανολογίας, περιβάλλοντος, ξεναγών, τουριστικών σπουδών.
η. Υπάρχουν πολλές μορφές χειμερινού τουρισμού που δεν μποορούμε όμως να εισέλθουμε μιας και δεν έχουμε υποδομές, πχ. ποδοσφαιρικές ομάδες κεντρικής Ευρώπης όταν σταματούν το πρωτάθλημα για προπονήσεις, αλλα δεν έχουμε προπονητικό κέντρο κα.
θ. Σκάκι, τάβλι, διάφορα πρωταθλήματα.
ι. Διαγωνισμούς μαγειρικής, συνέδρια με σχετικά θέματα.
ια. Κρουαζιέρες. Ναι, στην περιοχή υπάρχουν κρουαζιέρες τον χειμώνα, ίσως δεν θα έπρεπε το Λιμενικό Ταμείο να χρεώνει αυτά που χρεώνει και να τα προωθήσει ώστε
ιβ. Προωθητικές ενέργειες. Ναι, θα μπορούσαμε να κάνουμε τέτοιες ενέργειες προσφορών σε διάφορους διαγωνισμούς ώστε να διαφημίζεται το νησί.
ιγ. Δημιουργία ανωτάτης σχολής. Η Μύκονος μπορεί και πρέπει να έχει κάποια ανώτατη σχολή. Τα οφέλη θα είναι πολλαπλά. Άραγε δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί μία τουριστική σχολή στην Μύκονο; Είναι λογικό ό μόνος λόγος που δεν έχουμε σχολή εδώ να είναι το ότι δεν είχαμε έως τώρα Μυκονιάτη βουλευτή;

Τα πλεονεκτήματα μας είναι πολλά. Εχουμε το όνομα, έχουμε ένα υπέροχο νησί ειδικά για τον επισκέπτη που έρχεται για πρώτη φορά, είμαστε φιλόξενοι, αγαπάμε το μέρος μας, έχουμε τουριστική παιδεία πιο αναπτυγμένη από άλλα νησιά, είμαστε μόνο λίγες ώρες μακρυά απο την ΑΘήνα, έχουμε ένα μοναδικό φώς, και το κυριώτερο μία τεράστια τουριστική μηχανή που απλώς δεν λειτουργεί τον χειμώνα.
Δεν θέλω να σας κουράσω με περισσότερες ιδέες, σίγουρα υπάρχουν περισσότερες και καλύτερες απο τις προαναφερόμενες, αλλά δυστυχώς μένουν μόνο σαν ιδέες και δεν γίνονται πραγματικότητα.

Όμως η σημερινή πραγματικότητα πρέπει να αλλάξει. Είχα την ευτυχία στην ζωή μου να είμαι απο τους πρωτεργάτες τέτοιου προγράμματος στην Κρήτη το οποίο παρ' όλες τις δυσκολίες, στέφθηκε με επιτυχία.
Αν σήμερα λειτουργούσαμε τον χειμώνα κανονικά και κάποιος πρότεινε να κλείνουμε όπως γίνεται τώρα, σίγουρα θα τον λέγαμε τρελό! Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε την υπέρβαση μας.

Με αυτούς τους προβληματισμούς οργανώνουμε την διημερίδα στο Γρυπάρειο για την Παρασκευή και το Σάββατο 19 και 20 Φεβρουαρίου. Παρακαλείσθε να έλθετε όλοι να ακούσετε και να ακουσθείτε. Σίγουρα θα γίνουμε πλουσιότεροι σε εμπειρίες και θα κάνουμε κάτι καλό για το νησί μας.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας,
Λευτέρης ΣΙκινιώτης για την ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ.

Οχι άλλη κακή δημοσιότητα γαι το νησί μας

Άραγε δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να καταλάβουμε την ζημιά που προκαλούν τα media με τις ηλίθιες αναφορές στο νησί μας;

Πολλές φορές οι αναφορές την Μύκονο για κάποιον που ξέρει το νησί προκαλούν εμετό. Αγνωστοι και ασήμαντοι τσαρλατάνοι της τέχνης, πετυχημένα λαμόγια, αποτυχημένοι πολιτικοί, βαμένες ψευτογκόμενες και τόσοι άλλοι επιδιώκουν με μανία και πολλές φορές επιδοτώντας τους δημοσιογράφους της πλάκας να βγούν στον αέρα. Ποιός αέρα; Αυτόν που αναπνέουν οι υπόλοιποι ανεγκέφαλοι της χώρας μας βλέποντας τα "νέα" της παραπληροφόρησης και της ξεφτίλας.

Βάζουμε την Μύκονο να είναι το επόμενο ή το προηγούμενο θέμα απο κάθε σούργελο που αναφέρει το ηλίθιο πρόβλημα της στην τηλεόραση μόνο και μόνο για να μάθουμε ότι είναι ακόμη εν ζωή....

Έχουμε και τους ψυχοπαθείς μεγαλοδικηγόρους με τα τακούνια που βγαίνουν με δηλώσεις του στύλ 'τα παιδια μου μπορούν να πάνε οπουδήποτε στον κόσμο εκτός απο την Μύκονο' , ή τους απο καιρό νεκρούς σχεδιαστές μόδας που ξαφνικά γίνονται απο πολεοδόμοι έως βιολογικοί καλλιεργητές αλλά και τόσους άλλους που φιάχνουν όλοι μαζί μια υπέροχη εικόνα για το νησί μας.

Δεν μπορεί παρά να διαμαρτυρηθεί κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος για την κατάντια.

Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πει στον 'φίλο της Μυκόνου' μεγαλοδικηγόρο ότι τα παιδιά του δεν κινδυνευουν στην Μύκονο, ότι και μεις παιδιά έχουμε και τέλος πάντων αν ανησυχεί για την εγκληματικότητα, ας σταματήσει την επαγγελματική του δραστηριότητα. Αυτός υπερασπίζεται με πάθος και μανία κάθε μορφής εγκληματία και ως γνώστης της διαπλοκής, μέσα σε λίγο καιρό τον απελευθερώνει για να συνεχίσει την λαμπρή και προσοδοφόρα δρστηριότητα του. Άλλωστε, αν παρανομήσεις στην Ελλάδα, η ποινή δεν εξαρτάται απο το αδίκημα αλλά απο τον δικηγόρο σου.

Πού είναι η φωνή μας; Πού είναι οι τόσοι Πρόεδροι που υπάρχουν στο νησί; Πού είναι οι Σύλλογοι; Αυτή η περίφημη τουριστική επιτροπή που δεν αφήνει έκθεση για έκθεση τι κάνει; Ποιος πρέπει να πει τα πράγματα ετσι όπως είναι και όχι έτσι όπως θέλουν να φαίνονται;

Κατα καιρούς μας έχουν πει φοροφυγάδες, παιδεραστές, τραμπούκους, μπράβους, μέθυσους, πισογλέντηδες, πολεοδομικά άναρχους, και ότι άλλο φανταστείτε και που δεν είμαστε τουλάχιστον πλιν ολίγων όπως και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

Όμως κανείς δεν μίλησε για τον σκουπιδότοπο, για τις λάθος υποδομές, για τον βιασμό του περιβάλλοντος, για τις διακοσμητικές περιβαλλοντικές μελέτες, για την μη αδειοδότηση ΑΠΕ, για τα προβλήματα των συγκοινωνιών, για την κακή μεταχείριση του νησιού σε αναπτυξιακά σχέδια, για την υποβάθμιση της παιδείας. Βλέπετε αυτά τα θέματα πουλάνε λιγότερο.

Όλοι εμείς όπως λέει και ο Νταλάρας, στο ίδιο έργο θεατές...

Νομίζω ότι φέτος το καλοκαίρι αλλά και τώρα όσο είναι επίκαιρο το νησι με την φοροδιαφυγή, πρέπει ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του.
Το γραφείο τύπου του Δήμου πρέπει να αρχίσει να παίρνει θέση, να δικαιολογεί το νησί αλλά και την ύπορξη του. Δεν είναι μόνο για την φιλική εφημερίδα που λειτουργεί.
Επίσης ο καθένας μας πρέπει να κλείσει την πόρτα στους δόκιμους δημοσιογράφους που έρχονται στο νησί και λένε σαχλαμάρες, μόνο και όνο για να γεμίσουν τα δελτία ειδήσεων.
Από όλους μας εξαρτάται ο τερματισμός της διασυρσης του νησιού μας.

Ασβέστης ή πλαστικό;

Σίγουρα στο νησί υπάρχουν ειδικοί και τους παρακαλώ να εκφράσουν την γνώμη σους.
Εγώ σαν μη ειδικός αλλά με λίγες γνώσεις, απλώς διαμαρτύρομαι για την αλόγιστη χρήση μπογιάς που δεν έχει βάση ασβέστη ή άλλα φυσικά υλικά.
Υπάρχουν μετρήσεις, υπάρχουν μελέτες που αποδεικνύουν ότι η χρήση ασβέστη, (πάλι όπως γινόταν παλιά), έχει ευεργετικά αποτελέσματα, σε σχέση με τις χημικές πλαστικές μπογιές αλλά και με τα σουβαντίσματα τσιμέντου.
Αποτελέσματα μπορούμε να δούμε και στο νησί όπου πολλά παλιά χωριά είναι σε καλύτερη κατάσταση απο πρόσφατες κατασκευές. Φαίνεται αυτό επίσης και σε παλαιότερα μνημεία, εκκλησίες κλπ όπου χωρίς τσιμέντο και πλαστικά χρώματα ή λαδομπογιές, άντεξαν για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια.
Το κυριότερο είναι ότι οι τοίχοι παραμένουν ζωντανοί, αναπνέουν, φιλτράρουν τον αέρα. Δεν εγκλοβίζουν την υγρασία.
Σε χώρες που σέβονται την παράδοση όπως στην Ιταλία, έχει αναπτυχθεί έρευνα με θαυμαστά αποτελέσματα για την δημιουργία σύγχρονων τεχνικών και προϊόντων που συνδιάζουν τις ευεργετικές ιδιότητες του ασβέστη με τις σύγχρονες ανάγκες.
Εμείς τι κάνουμε; Τι άσπρο χρησιμοποιούμε για το νησί μας; Τι χρησιμοποιούσαμε;
Χάσαμε την κεντρική ιδέα, ισοπεδώσαμε τα πάντα.
Γεμίζουμε τους δρόμους, τα μαγαζιά μας, τα σπίτια μας με χημικά στοιχεία επιβλαβή στην υγεία μας, χωρίς καν να το ξέρουμε.
Οι εισαγώμενοι μαστόρες σε συνδιασμό με την δική μας άγνοια, λες και ήξεραν τα δομικά υλικά από παλιά, μας γέμισαν τσιμέντο, λαδομπογιές, κάδμιο και χίλια μύρια κακά.
Μπορούμε να δούμε το θέμα πιο σοβαρά;
Εκτός απο την πολιτιστική μας κληρονομιά αφορά και την υγεία μας.

Της Μυκόνου το κάγκελο!

Οχι, μην πάει ο νους σας αλλού.... Δεν αναφέρομαι στο πολιτικό θέμα των ημερών...


Θα μιλήσω για κάγκελα και σιδηροκατασκευές. Συγκεκριμένα για το νέο λιμάνι.

Πιστεύω ότι τα σίδερα, τα κάγκελα, οι σιδερένιες γέφυρες δεν δένουν με την αισθητική του νησιού.

Κοιτάζοντας την μικρή μαρίνα του νέου λιμανιού, φαίνεται η παραφωνία των σιδερένιων γεφυριών.

Αραγε δεν υπήρχε άλλος τρόπος; Είναι ανάγκη στην είσοδο του νησιού να έχουμε στοιχεία που δεν είναι δικά μας και δεν δένουν με την αισθητική του τόπου;
Οπως δεν μπορώ εγώ στο σπίτι μου να κάνω μια σιδερένια γέφυρα ή στα σοκάκια της χώρας, έτσι πιστεύω και στο λιμάνι δεν έπρεπε να έχουμε τέτοιες κατασκευές.

Δεν αναφέρομαι βέβαια στο κόστος συντήρησης που όπως και στις άλλες σιδηροκατασκευές του λιμανιού είναι τεράστιο, μιας και σχεδόν πάντα υπάρχουν υπάλληλοι ελαιοχρωματιστές οι οποίοι με ένα πινέλο στο χέρι προσπαθούν να κάνουν δυνατό το αδύνατο. Να προλάβουν την διάβρωση απο την θάλασσα... Άδικος κόπος, πεταμένα λεφτά την στιγμή που το λιμάνι δεν έχει τα βασικά! Είναι βέβαια άλλα τα κονδύλια της συντήρησης αλλα της κατασκευής. Το μόνο κοινό που έχουν είναι ότι και τα δύο τα πληρώνουμε εμείς, ενώ άλλοι αποφασίζουν πώς να τα σπαταλήσουν...

Οι κατασκευές αυτές καθ' αυτές μπορεί να είναι αξιόλογες, χρήσιμες και λειτουργικές. Όμως δεν είναι Μυκονιάτικες αρα δεν χωρούν στην Μύκονο. Αντι αυτών θα μπορούσε να είχε γίνει κάποια άλλη κατασκευή κόσμημα, που θα φωτογράφιζε ο επισκέπτης της Μυκόνου και θα τον προδιάθετε για το τι πρόκειται να δεί στην Μύκονο.
Η Μύκονος έχει μία ταυτότητα. Ο τρόπος των κατασκευών στην Μύκονο είναι συγκεκριμένος, τα δε υλικά μετρημένα. Ένα σχέδιο για έργο στην Μύκονο πρέπει να δηλώνει από μακρυά ότι είναι για το νησί μας, χωρίς να το διαβάζει κανείς στο υπόμνημα. Δεν γίνεται με copy paste να κάνουμε λιμάνια όπως σε όλες τις μεγαλουπόλεις της Ελλάδας. Ειδικά όταν πρόκειται για έργα μεγάλης κλίμακας όπου υπάρχει ο κίνδυνος να χαρακτηρίζουν τον τόπο μας περισσότερο απ' ότιδήποτε άλλο.

Δεν φτάνανε τα κάγκελα, βάλαμε και τα παγκάκια της παρακμής, σήμα κατατεθέν ετοιματζίδικης δουλειάς, λες και είναι σχολικό προαύλιο ή πλατεία σε παραγκούπολη! Χάθηκε ο κόσμος να κάνουμε λίγες ωραίες πεζούλες σαν και αυτές που ο καθένας προσπαθεί να κάνει στο σπίτι του;

Από τα παγκάκια αυτά θα περάσουν χιλιάδες επισκέπτες που θα πρέπει μέσα σε λίγες ώρες να σχηματίσουν άποψη για το νησί μας, μιας και είναι επιβάτες κρουαζιέρας. Άραγε τί θα τους κάνει να ξανάρθουν; Τα παγκάκια, οι τουαλέτες, τα λεωφορεία, ο δρόμος, τα στέγαστρα για την αντηλιά, τα κινέζικα προϊόντα που συναντούν στα περισσότερα μαγαζιά, ο μαύρος με τις τσάντες που είναι στην είσοδο της χώρας ή οι τιμές που ορισμένοι συμπολίτες μας χρεώνουν όταν έρχεται κρουαζιέρα; Ναι, ίσως η αισθητική της περιοχής των μύλων...

Δεν τα ισοπεδώνω όλα, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε λογικοί. Καταφέραμε το ωραίο να φαίνεται πανάσχημο! Ο απογοητευμένος επισκέπτης έχει την επιλογή να μην ξανάλθει. Εμείς όμως δεν έχουμε την επιλογή να τον απογοητεύσουμε.
Δεν σεβαστήκαμε τη φύση, κάναμε ένα λιμάνι που κάθε χρόνο θα βλέπουμε και ένα κομμάτι σπασμένο, μιας και είναι απροστάτευτο.
Μπορούμε άραγε να σεβαστούμε την παράδοση του νησιού και να κάνουμε ένα λιμάνι διαφορετικό από τα άλλα των μεγαλουπόλεων, έτσι όπως αρμόζει στην Μύκονο;
Δεν είναι αργά, η φάση της τελικής διαμόρφωσης της μαρίνας δεν ξεκίνησε ακόμη και μακάρι να ξεκινήσει πριν το καλοκαίρι...
Ο Θεός να με βγάλει ψεύτη αλλά φοβάμαι ότι με την ίδα προχειρότητα και παραλογισμό θα ολοκληρωθεί όταν ολοκληρωθεί και το έργο στο παλιό λιμάνι, αυτό που κάποιοι ονομάζουν αλιευτικό καταφύγιο... Πάρκιν λαβύρινθος, υλικά και λογική ξένη με την Μύκονο, τσιμεντόλιθοι για δάπεδα, κάγκελα παντού, πέτρινοι τοίχοι της σκοτωμένης εργολαβίας (ότι κάτσει όπου κάτσει, φτάνει να γίνεται με ράμα) σαν τους τοίχους του περιφερειακού.

Που πήγε βρε παιδιά η αισθητική μας; Παρθενιά είναι και την χάσαμε;

Στην Μύκονο έχουμε πολλούς αρχιτέκτονες με άποψη για την αισθητική του τόπου, ωραίες ιδέες, όπως επίσης και καλούς τεχνήτες που έχουν κάνει τέχνη την οικοδομή. Ας τους ζητήσουμε να δημιουργήσουν κάτι, θα είναι σίγουρα καλύτερο!

Στου λιμανιού τα καλντερίμια...

Όταν το παράλογο γίνεται λογικό, τότε το λογικό τι θα γίνει;
Ποιός μπορεί να μας πεί τι σχέση έχουν οι χρωματισμένοι τσιμεντένιοι κυβόλιθοι με την Μύκονο;
Γιατί άραγε κοσμούν με τόση μανία τα λιμάνια μας; Τι σχέση έχουν με την αρχιτεκτονική και το νησί;
Δεν είμαι αρχιτέκτονας αλλά πιστεύω ότι κάπου υπάρχει λάθος!
Συγκεκριμένα, το νέο λιμάνι, άσχετα με το πόσο σωστό ή λάθος είναι σαν λιμάνι, σκεπάστηκε με αυτούς τους κατα τ'άλλα ωραίους τσιμεντόλιθους. Όμως τι σχέση έχουν με την Μύκονο; Μήπως εδώ χρησιμοποιούμε την πλάκα Καρύστου ή ακόμη καλύτερα την δηλιανή που γυαλίζει κάπου κάπου;
Αφού όλο το νησί έχει έναν χαρακτήρα και μία άποψη σχετικά με το δάπεδο και την πέτρα, γιατί κάναμε αυτή την αλλαγή;
Στα έργα του παλιού λιμανιού, όταν με το καλό ξαναρχήσουν (κάτι άκουσα ότι σταμάτησαν οι πληρωμές απο πέρυσι τον Ιούνιο και ο εργολάβος δεν μπορεί να συνεχίσει) τι δάπεδα θα χρησιμοποιήσουμε; Μπορεί να είναι πιο πρακτικοί οι τσιμεντόλιθοι, όμως αν κάποιος επιχειρηματίας αποφάσιζε να τους χρησιμοποιήσει στα Ματογιάννια θα τον αφήναμε;
Αν όχι, γιατί αφήνουμε το Λιμενικό Ταμείο;
Πέρασε η μελέτη αυτή από την εφορεία νεωτέρων μνημείων; ΑΝ ναι, αλλιώς την ήξερα την υπηρεσία αυτή...
Αφου πάμε στην Σύρο συχνά, γιατί δεν παίρνουμε μαθήματα απο τους τρόπους που οι Συριανοί σέβονται την αρχιτεκτονική τους στα δημόσια έργα;

Τραύμα είναι η λύση της συνέχειας του δέρματος.
Μήπως εδώ τραυματίζουμε την παράδοση και την αρχιτεκτονική του τόπου;
Αφού δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε λάθος πορεία, ας προσπαθήσουμε να σώσουμε ότι μπορούμε...

Κήποι και λουλούδια της Μυκόνου. Άλλη μια χαμένη κληρονομιά!

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι το νησί μας έχασε την ταυτότητα του.

Όλοι είμαστε μάρτυρες ή δράστες σε πολλές ασχήμιες που άλλαξαν ριζικά και ανεπιστρεπτί την ταυτότητα του νησιού μας. Απο το μικρό λευκό κυκλαδονήσι γεμάτο με σπαρτά, χειροτεχνία και ψαράδες γίναμε αυτό που είμαστε!

Δεν μπορούμε να σταματήσουμε την πρόοδο, την ανάπτυξη την οικονομική ευημερία. Κρίμα που η πρόοδος αυτή δεν βασίστηκε κα ισε αυτά τα στοιχεία όπως ΠΑΝΤΑ γίνεται σε πετυχημένους τουριστικούς προορισμούς...

Όμως μαζί με τα άλλα που έπρεπε να τα χάσουμε για να κερδίσουμε αυτό που είμαστε, χάσαμε κάποια χαρακτηριστικά μας χωρίς λόγο και αιτία.

Ένα απο αυτά είναι η χλωρίδα δηλαδή τα φυτά της Μυκόνου.
Άραγε αν κάποιος απο την γενιά των παπούδων μας έβλεπε σήμερα αυτό που ονομάζουμε Μυκονιάτικο κήπο, τι θα σκεπτόταν;
Που πήγαν τα δέντρα, οι αμυγδαλιές, οι κυδωνιές, οι συκιές τα φραγκόσυκα;
Τι δουλειά έχουν στην Μύκονο όλα αυτα τα κακτοειδή;
Ευτυχώς οι προσπάθειες για γκαζόν έμειναν σχετικά λίγες.
Απομακρυνθήκαμε απο την γη, ο Συνεταιρισμός μας έγινε ένα κλειστο κλαμπ που δεν δέχεται κανέναν καινούργιο μην τυχόν και πάρει αγροτικό, έφυγε ανεπιστρεπτει κάθε κουλτούρα κάθε γνώση σχετική με την ιδιαίτερη Μυκονιάτικη γή.
Τα φυτοφάρμακα μπήκαν χωρίς λόγο, χωρίς έρευνα, απλως όπως συνήθως γίνεται απο τους πλασιέ ειδικούς σύμβουλους...
Ακόμη και αυτούς τους ανεμόμυλους, λίγοι μπορούν να φανταστούν γιατι τους έχουμε και τι τους κάναμε, μιας και μοιάζει παραμύθι η χρήση τους και το γεγονός ότι η Μύκνος ήταν γεμάτη σπαρτά...

Το ζητούμενο απο αυτό το σχόλιο είναι αν εντέλει αξίζει η αλλαγή αυτή.
Προσωπικά πιστεύω οτι δεν αξίζει. Απλώς μας οδήγησε η άγνοια, η εύκολη λύση και τα λάθος πρότυπα. Κακώς αλλάξαμε τις συνήθειες που για αιώνες τώρα κυριαρχούσαν στο νησί μας. Ήταν δοκιμασμένες απο ανθρώπους που ήξεραν την γη καλύτερα απο όλους μας.
Δεν υπάρχει λόγος να γεμίζουμε με ξενικά φυτά τα σπίτια και τις πλατείες μας.
Δεν υπάρχει λόγος να βάζουμε πικροδάφνες που θέλουν νερά πάνω στον περιφερειακό και στο τέλος να μην τα ποτίζουμε. Δεν είμαστε εθνική οδός.
Αν μπορεί κάποιος απο εμάς, ας καταγράψει τα δέντρα και τα φυτά που υπήρχαν και στην συνέχεια καλό θα ήταν ο Δήμος να ενισχύσει με τον γνωστό τρόπο τις καλλιέργειες αυτές.
Όχι η ελια ταλαιπωρείται στο νησί μας, δεν αποδίδουν όλοι οι τύποι τους και αν αποδώσουν τι κερδίσαμε; Απλώς χαλάμε την παράδοση. Φανταστείτε στην Καλαμάτα να βάζουν φραγκόσυκα και αλλα χαρακτηριστικά μυκονιάτικα φυτά...
Το αμπέλι είχε εδω ποικιλίες, γιατί το μπασταρδέψαμε αντί να αναπτύξουμε τις δικές μας;

Δεν είμαι ειδικός, δυστυχώς δεν γνώρισα την γη και την καλλιέργεια της.
Τα παιδιά μας όμως εκτός απο τον συνήθως ξεχασμένο παπού που ξέρει, τι άλλο τρόπο έχουν για να γνωρίσουν;
Ποια χόρτα τρώγονται και πώς; Σε λίγα χρόνια θα χαθεί και αυτή η γνώση...

Όσοι φίλοι αναγνώστες έχουν κάτι να προσθέσουν, παρακαλούνται να το κάνουν είτε σε αυτη την φιλόξενη σελίδα είτε μέσω mail στο admin@mykonosngo.com, μπας και μπορέσουμε κάποια στιγμή να συγκεντρώσουμε όλες αυτές τις πληροφορίες σε μία βάση.