Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Διοξίνες | Greenpeace Greece

Πολύς ο προβληματισμός με τις διοξίνες στο νησί.
Σίγουρα η καύση πρέπει να σταματήσει όσο είναι εφικτό.
Πιο μπροστά όμως πρέπει να σταματήσοπυμε να τρώμε λαρδί, ειδικά από τα γουρούνια που εισάγονται στο νησί και δεν ξέρουμε πού μεγάλωσαν.
Κρίση ακόμη κα ιστα χοιροσφάγια...
Τι άλλο θα δούμε!
Διοξίνες Greenpeace Greece

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΣΑΚΟΥΛΑΣ.

Η προσπάθεια απαγόρευσης χρήσης της πλαστικής σακούλας είχε καλή εξέληξη.
Το θέμα εξετάσθηκε απο το Δημοτικό Συμβούλιο Μυκόνου, έγινε ομόφωνα δεκτό, υπήρχαν πολύ αξιόλογες παρατηρήσεις απο αρκετούς δημοτικούς συμβούλους.
Η συνέχεια είναι η εξής:
  1. Γίνεται έρευνα για την ορθή διατύπωση του τελικού κειμένου, το οποίο και θα ψηφισθεί στην επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικου Συμβουλίου. Το σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι οι λέξεις που θα χρησιμοποιηθούν, μιας και το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα τοπικής απαγόρευσης της χρήσης της πλαστικής σακούλας.
  2. Θα γίνει έρευνα σχετικά με τις διάφορες υπαρκτές και πιθανές λύσεις για προμήθεια τσάντας πολλαπλών χρήσεων. Πολλοί συμπολίτες μας έχουν ήδη ασχοληθεί με το θέμα, παρακαλούνται να καταθέσουν την άποψη τους. Αν δεν καλύψει ο Δήμος τα έξοδα προμηθείας και διανομής της τσάντας πολλαπλών χρήσεων, τότε θα τα καλύψει η ΜΚΟ ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ. Σίγουρα όμως πρέπει να γίνει πραγματικότητα έως την 1η Μαϊου.
  3. Με πρόταση του κ. Σαλάχα, θα γίνει επαφή μετην Ελληνική Εταιρεία Ανακύκλωσης ώστε να εξετασθεί η πιθανότητα διενεργείας ενημερωτικών εκδηλώσεων και διανομής σχετικού υλικού.
  4. Μετα την ψήφιση της τελικής πρότασης, θα γίνει εφοδιασμός της σακούλας αυτής και διανομή της στους Μυκονιάτες.
Όλοι όσοι συμμετείχαν στην στήριξη της πρότασης έχουν ίσα μερίδια της επιτυχίας, με μεγαλύτερο αυτό του κ. Σουρλάγκα που οργάνωσε και την ψηφοφορία.
Εκτός απο την σημασία της πρότασης, είναι σημαντική και η διαδικασία, μιας και πρώτη φορά εξετάσθηκε πρόταση δημοτών, βάσει του νέου νόμου Καλλικράτη.
Ευχόμαστε να υπάρξει συνέχεια, μιας και ο ενεργός πολίτης είναι η  διασφάλιση προόδου και λύσης προβλημάτων του νησιού μας.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΣΑΚΟΥΛΑΣ ΣΤΟ ΔΣ ΜΥΚΟΝΟΥ.

Θέμα: Απαγόρευση ή μέτρα περιορισμού χρήσης πλαστικής σακούλας στην Μύκονο.




Η χρήση της πλαστικής σακούλας είναι ένα μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα. Ορισμένοι από τους λόγους αναφέρονται στις συνημμένες σελίδες και έρευνες.

Την τελευταία δεκαετία έχουν γίνει πολλές κινήσεις για τον περιορισμό ή και την γενική απαγόρευση χρήσης, μερικές από τις οποίες αναφέρονται στην παρούσα έρευνα.

Η παρούσα πρόταση που έχει υποστηριχθεί από πολλούς συμπολίτες μας, (35 αναφέρονται στην τελευταία σελίδα) έχει στόχο την απαγόρευση χρήσης της πλαστικής σακούλας στην Μύκονο.

Τα οφέλη για το νησί μας από μία τέτοια απόφαση είναι πολλά, μερικά από τα οποία είναι τα παρακάτω:

1. Καλύτερη λειτουργία του ΧΥΤΑ, μιας και θα μειωθεί ο όγκος πλαστικού στο κύτταρο. Σημειώνουμε ότι σήμερα η πλαστική σακούλα κυριαρχεί στα απορρίμματα του κυττάρου, με αποτέλεσμα την αναποτελεσματική λειτουργία του.

2. Καθαρότερο περιβάλλον στο νησί, μιας και λόγω ιδιομορφίας του τόπου μας, η πλαστική σακούλα παρασύρεται από τον αέρα και πηγαίνει στα χωράφια, στους υπονόμους, στα φρύγανα και αλλού.

3. Συγκριτικό πλεονέκτημα στην τουριστική προβολή του νησιού μας, μιας και θα γίνουμε το πρώτο σημείο της Ελλάδας που θα αποφασίσει κάτι τέτοιο, ενώ είναι σίγουρο ότι στην επόμενη τριετία θα ακολουθήσουν και άλλοι Δήμοι.

4. Καλύτερη αισθητική, μιας και πολλοί από τους επισκέπτες του νησιού ζουν σε οργανωμένες κοινωνίες όπου η χρήση της πλαστικής σακούλας, στον βαθμό που αυτή γίνεται σήμερα, είναι αδιανόητη και σημείο υποβάθμισης και έλλειψης πολιτισμού.



Οι τρόποι που θα μπορούσαμε να το επιτύχουμε είναι πολλοί. Έχει γίνει ήδη ερώτημα από την ΜΚΟ ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ στον Συνήγορο του Πολίτη, για το αν ο Δήμος είναι αρμόδιος για μία τέτοια απαγόρευση.

Αυτό που εμείς προτείνουμε είναι:

1. Να υπάρξει η λέξη απαγόρευση, στο τελικό κείμενο.

2. Να γίνει άμεσα κίνηση για εύρεση βιοδιασπώμενης σακούλας για οικιακή χρήση.

3. Να τροποποιηθεί ο κανονισμός καθαριότητας, προσθέτοντας μία παράγραφο όπου θα ορίζεται πρόστιμο για τις επιχειρήσεις που διαθέτουν πλαστικές σακούλες.

4. Να οριστεί τιμή 50 λεπτά του Ευρώ για την διάθεση κάθε πλαστικής σακούλας που θα διατίθεται από τις επιχειρήσεις, χρήματα τα οποία θα είναι Δημοτικά Τέλη.

5. Να γίνει προσπάθεια από τον Δήμο να διανεμηθεί πάνινη σακούλα πολλαπλών χρήσεων, καλαθάκια ή πλαστική σακούλα πολλαπλών χρήσεων, όπως τα δείγματα.

6. Στον επόμενο κύκλο μαθημάτων της ΚΔΕΠΑΜ να συμπεριληφθεί η καλαθοπλεκτική.



Προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα:

27/2: Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου.

1/3 – 15/3: Έρευνα αγοράς για σακούλα πολλαπλών χρήσεων και για χάρτινες σακούλες.

15/3: Παραγγελία 5000 τέτοιων σακουλών για τον Δήμο.

10/4 – 15/4: Διανομή δωρεάν της σακούλας αυτής στους Μυκονιάτες (πόρτα πόρτα, αντί Πασχαλινής κάρτας και μέσω των σχολείων).

10/4: Διάθεση σε τιμή κόστους της σακούλας αυτής, σε όλους τους ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες.

1/5: Εφαρμογή απαγόρευσης ή άλλων περιοριστικών μέτρων.







Το «αποτύπωμα» της πλαστικής σακούλας

Από την 1η Ιανουαρίου, η Ιταλία έγινε η πρώτη από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απαγορεύει τις πλαστικές σακούλες στα καταστήματα λιανικής πώλησης.

Η Βουλγαρία ετοιμάζεται να φορολογήσει τη χρήση τους, ενώ σε απαγόρευσή τους προχώρησαν ή προσανατολίζονται πολλές άλλες χώρες, από την Κένυα μέχρι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Και παρότι η πλαστική σακούλα είναι το πιο χρήσιμο και βολικό «αξεσουάρ» του καταναλωτή, ενώ γύρω από αυτήν έχει στηθεί και μια ολόκληρη βιομηχανία που απασχολεί εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, το τίμημα της χρήσης της για το περιβάλλον είναι αναμφίβολα πολύ βαρύ: τις χρησιμοποιούμε αλόγιστα και τις πετάμε χωρίς δεύτερη σκέψη για να καταλήξουν σε χωματερές ή ακόμη χειρότερα στη θάλασσα.

Ποιο είναι όμως το περιβαλλοντικό αποτύπωμα μιας πλαστικής σακούλας;

Υπολογίζεται ότι το αποτύπωμα μιας πολύ λεπτής σακούλας ισοδυναμεί με 3 γρ. διοξειδίου του άνθρακα, μιας τυπικής σακούλας σούπερ μάρκετ με 10 γρ. και μιας πιο ανθεκτικής σακούλας που μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί 50 γρ. διοξειδίου του άνθρακα. Έτσι, κάποιος που χρησιμοποιεί πέντε σακούλες σούπερ μάρκετ την εβδομάδα παράγει από αυτήν του τη συνήθεια 2,5 κιλά CO2 το χρόνο.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα με τις πλαστικές τσάντες δεν είναι η ποσότητα αερίων του θερμοκηπίου που παράγεται κατά την κατασκευή τους, αλλά τι γίνεται αφού χρησιμοποιηθούν. Έχει υπολογιστεί ότι, εάν δεν απορριφθούν με τον κατάλληλο τρόπο, οι πλαστικές σακούλες μπορούν να παραμείνουν σε μια χωματερή από 500 έως και 1000 χρόνια, υπολογισμός που επιδέχεται αμφισβήτηση καθώς οι τσάντες αυτές εφευρέθηκαν μόλις πριν από μερικές δεκαετίες. Το βέβαιο είναι ότι η διαδικασία αποσύνθεσής τους είναι αργή, πολύ αργή.

Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο για τις θάλασσες... πριν από λίγες ημέρες, τα αποτελέσματα έκθεσης Γάλλων και Βέλγων υδροβιολόγων μας έδωσαν μια γεύση: στη Μεσόγειο επιπλέουν σήμερα 250 δισεκατομμύρια μικροσωματίδια πλαστικού που, κατά τους ερευνητές, αποτελούν κίνδυνο διαρκείας για τη θαλάσσια ζωή καθώς αναμειγνύονται με το πλαγκτόν.

«Πράσινες» εναλλακτικές λύσεις

Τα προηγούμενα χρόνια, η επιλογή των καταναλωτών ήταν μεταξύ πλαστικής και χάρτινης σακούλας. Πλέον οι εναλλακτικές λύσεις έχουν αυξηθεί, με κάποιες από αυτές να προσλαμβάνουν κατά καιρούς χαρακτήρα... μόδας, μιας μόδας που ωφελεί το περιβάλλον.



Η επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα που πρώτη προβλήθηκε ως πιο οικολογική εναλλακτική ήταν η υφασμάτινη, από συμβατικό και οργανικό βαμβάκι ή ακόμη και από κάνναβη. Η καλλιέργεια του βαμβακιού απαιτεί μεγάλες ποσότητες νερού, όμως μακροπρόθεσμα, αυτές οι τσάντες επιβαρύνουν λιγότερο το περιβάλλον καθώς μπορούν να αντέξουν σε βαριά χρήση για πολλά χρόνια.



Οι περισσότερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα διαθέτουν επίσης προς αγορά μεγάλες πλαστικές τσάντες που κοστίζουν ελάχιστα, δεν σκίζονται και μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκατοντάδες φορές. Μάλιστα κάποιες αλυσίδες τις αντικαθιστούν δωρεάν εάν καταστραφούν.



Ποια είναι η πιο «πράσινη» λύση; Οι υφασμάτινες τσάντες απαιτούν σίγουρα τη χρήση περισσότερων φυσικών πόρων για να φτιαχτούν, όμως αυτό το μειονέκτημά τους «παραγράφεται» μπροστά στις επιπτώσεις που έχει για το περιβάλλον η κατασκευή δισεκατομμυρίων πλαστικών τσαντών κάθε χρόνο. Πλαστική ή υφασμάτινη, το σημαντικό είναι η τσάντα που θα επιλέξετε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά και ξανά.

Πηγή : Ναυτεμπορική.



ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΣΑΚΟΥΛΑ - Presentation Transcript

1. Στοιχεία από την Αμερικανική Εταιρεία περιβαλλοντικής Προστασίας δείχνουν ότι περίπου 500 δισεκατομμύρια έως ένα τρισεκατομμύριο πλαστικές σακούλες καταναλώνονται σ’ όλο τον κόσμο ετησίως. National Geographic News September 2, 2003

2. Λιγότερο από το 1% των πλαστικών τσαντών ανακυκλώνονται. Κοστίζει περισσότερο να ανακυκλώσει κανείς μια τσάντα παρά να παράγει μια καινούρια. - Christian Science Monitor News Paper

3. “ Υπάρχει μια σκληρή οικονομία πίσω από την ανακύκλωση των πλαστικών τσαντών. : Κοστίζει $4,000 να επεξεργαστούμε μια να ανακυκλώσουμε 1 τόνο από πλαστικές σακούλες , οι οποίες μετά πωλούνται στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων για $32” - Jared Blumenfeld (Director of San Francisco's Department of the Environment)

4. Τότε … Πού πηγαίνουν ? Μια έρευνα του 1975 έδειξε ότι τα πλοία που διασχίζουν τους ωκεανούς, ρίχνουν 8 εκατομμύρια λίβρες πλαστικού ετησίως. Ο πραγματικός λόγος που η γη δεν έχει ξεχειλίσει από πλαστικό ήταν γιατί το περισσότερο από αυτό κατέληξε στους ωκεανούς. - U.S. National Academy of Sciences

5. Τις παίρνει ο άνεμος … … σε διάφορα μέρη της γης … στις θάλασσες, στις λίμνες , στα ποτάμια . Καταλήγουν στη θάλασσα μέσω των υπονόμων και των αποχετευτικών δικτύων. - CNN.com/tecnhology November 16, 2007

6. Έχουν βρεθεί να πλέουν βόρεια του Αρκτικού Κύκλου μέχρι τα νησιά Φώκλαντ. - British Antarctic Survey

7. Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν το 10% των σκουπιδιών που ξεβράζονται στην Αμερικανική ακτογραμμή. - National Marine Debris Monitoring Program

8. Οι πλαστικές σακούλες φωτοδιασπώνται : Με τον καιρό διαλύονται σε μικρότερα πιο τοξικά πετρο- πολυμερή - CNN.com/tecnhology November 16, 2007 Τα οποία τελικά μολύνουν το έδαφος και τα ύδατα. - CNN.com/tecnhology November 16, 2007

9. Ως αποτέλεσμα μικρά κομμάτια μπαίνουν στην τροφική αλυσίδα. - CNN.com/tecnhology November 16, 2007

10. Τα αποτελέσματα για τη φύση είναι καταστροφικά - World Wildlife Fund Report 2005

11. Τα πουλιά μπλέκονται μέσα σ’ αυτές - World Wildlife Fund Report 2005

12. Περίπου 200 διαφορετικά είδη θαλασσίων ζώων ( φάλαινες , δελφίνια , φώκιες και χελώνες ) πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας των πλαστικών τσαντών. - World Wildlife Fund Report 2005.Πεθαίνουν αφού καταπίνουν πλαστικές σακούλες τις οποίες περνούν για τροφή. - World Wildlife Fund Report 2005

13. Λοιπόν…. Τι κάνουμε ; Εάν χρησιμοποιήσουμε 1 υφασμάτινη τσάντα γλιτώνουμε 6 πλαστικές σακούλες την εβδομάδα. Δηλαδή 24 τσάντες το μήνα.Δηλαδή 288 τσάντες το χρόνο.

14. Δηλαδή 22,176 τσάντες σ’ όλη μας τη ζωή.

15. Εάν 1 στους 5 ανθρώπους στις ΗΠΑ το έκανε αυτό θα γλιτώναμε 1,330,560,000,000 τσάντες σ’ όλη μας τη ζωή.

16. Στο Μπαγκλαντές έχουν απαγορευθεί οι πλαστικές σακούλες - MSNBC.com March 8, 2007.Η Κίνα έχει απαγορεύσει τις δωρεάν πλαστικές σακούλες. - CNN.com/asia January 9, 2008

17. Η Ιρλανδία είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που άρχισε να φορολογεί τις πλαστικές σακούλες από το 2002 και έχουν μειώσει την κατανάλωση τους στο 90% - BBC News August 20, 2002. Το 2005 η Ρουάντα απαγορεύσε τις πλαστικές σακούλες. - Associated Press

18. Το Ισραήλ , Ο Καναδάς , η Δυτική Ινδία , η Μποτσουάνα , η Κένυα , η Τανζανία , η Δυτική Αφρική , η Ταϊβάν και η Σιγκαπούρη έχουν επίσης απαγορεύσει τις πλαστικές σακούλες ή κινούνται προς την απαγόρευσή τους. - PlanetSave.com February 16, 2008

19. Το Μάρτιο του 2007 , το Σαν Φρανσίσκο γίνεται η πρώτη Αμερικανική πόλη που απαγορεύει τις πλαστικές σακούλες. - NPR.org (National Public Radio)

20. Οι πλαστικές σακούλες φτιάχνονται από πολυαιθυλένιο : ένα θερμοπλαστικό που φτιάχνεται από πετρέλαιο. - CNN.com/tecnhology November 16, 2007 Η μείωση των πλαστικών τσαντών θα μειώσει την εξάρτησης από τις εταιρείες πετρελαίου.

21. Η Κίνα θα γλιτώσει 37 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάθε χρόνο χάρη στην απαγόρευση των δωρεάν πλαστικών τσαντών. - CNN.com/asia January 9, 2008

22. Είναι δυνατόν ...





Διεθνή παραδείγματα

Λονδίνο:Έχει ήδη ανακοινωθεί η χρέωση της πλαστικής σακούλας από την 1η Ιανουαρίου 2009 ενώ εξετάζεται από 33 δήμους της Αγγλικής πρωτεύουσας, η πλήρης απαγόρευση της.

Παρίσι:Ολοκληρωτική απαγόρευση πλαστικών σακουλών ισχύει από την αρχή του χρόνου φέτος στο Παρίσι και θα ισχύσει σταδιακά σε όλη τη χώρα έως και το 2010.

Δανία: Φορολογεί τη χρήση της πλαστικής σακούλας. Το κράτος θέλει να προωθήσει τις σακούλες πολλαπλών χρήσεων. Ο φόρος αποδίδεται στο κράτος από τους εμπόρους και όχι από τους καταναλωτές.

Βέλγιο: Η πλαστική σακούλα δεν διανέμεται δωρεάν, αλλά πωλείται από τα εμπορικά καταστήματα.

Γερμανία: Χρεώνει τη χρήση πλαστικής σακούλας στο σούπερ- μάρκετ .

Ιρλανδία: Στην Ιρλανδία καταναλώνονταν 1,2 δις πλαστικές σακούλες κάθε χρόνο πριν εφαρμοστεί ο φόρος με την ονομασία Plas Tax .Ο φόρος των 15 περίπου ευρώ για κάθε σακούλα επιβάλλεται από τον Μάρτιο του 2002 και η κατανάλωση έχει μειωθεί κατά 90% .

Σκωτία: Η πλαστική σακούλα φορολογείται 10 πέννες.

Ελβετία: Τα σούπερ-μάρκετ χρεώνουν 12-15 λεπτά του ευρώ τη χάρτινη σακούλα, ενώ δεν διατίθεται πλαστική.

ΗΠΑ:Χρησιμοποιούνται χάρτινες και πλαστικές σακούλες .

Σαν Φρανσίσκο:Πρόσφατα αποφάσισε την πλήρη αντικατάσταση της από χάρτινες και βιοδιασπώμενες σακούλες.

Ζανζιβάρη { νησί της Τανζανίας }:Στον τροπικό τουριστικό παράδεισο, έχουν απαγορευθεί πλήρως οι πλαστικές σακούλες, γιατί λειτουργούν ως μικροκαταφύγια για κουνούπια, φράζουν αποχετεύσεις, πνίγουν ζώα …Όποιος συλληφθεί να παράγει, να εισάγει, να χρησιμοποιεί ή να πουλάει πλαστική σακούλα αντιμετωπίζει πρόστιμο έως 2.000 ευρώ και φυλάκιση έως 12 μηνών.

Μπαγκλαντές: Ομοίως .

Ινδία:Απαγορεύεται η χρήση της λεπτής πλαστικής σακούλας στη Βομβάη και στο Δελχί.

Ταιβάν: Έχει απαγορευτεί η διακίνηση της πλαστικής σακούλας μιας χρήσης.

Ουγκάντα: Στην Ουγκάντα τα χρήματα που εξοικονομούνται από αυτήν την κατάργηση της πλαστικής σακούλας, μπαίνουν σε ένα ταμείο για την ενίσχυση της εκπαίδευσης των απόρων παιδιών.

Κίνα: Η Κίνα ενεργοποίησε απαγορεύσεις κατά των δωρεάν πλαστικών σακουλών από 9 Ιανουαρίου του 2008.Οι καταναλωτές ενθαρρύνονται να έχουν μαζί τους υφασμάτινες τσάντες ή καλάθια. Διεθνείς περιβαλλοντικοί οργανισμοί, όπως η Greenpeace και το Worldwatch , επαίνεσαν την πρωτοβουλία αυτή της Κίνας, η οποία σημειωτέον ότι καταναλώνει περίπου 3 δις πλαστικές σακούλες την ημέρα.

Σύμφωνα με αξιωματούχους της Κινεζικής κυβέρνησης, η κίνηση αυτή εξοικονομεί τεράστια ποσά, εκτός από το μεγάλο περιβαλλοντικό όφελος όπως συνέβη και με άλλες χώρες [Νότια Αφρική, Ουγκάντα ,Μπαγκλαντές] ,τα οποία κατάργησαν τις πλαστικές σακούλες κατά τα περασμένα χρόνια. Πίσω από αυτά τα μέτρα βρίσκεται ο αναπληρωτής διευθυντής της κρατικής Αρχής Προστασίας του Περιβάλλοντος Παν Γιουέ ο οποίος δηλώνει: «Στην προσπάθεια μας να καλυτερέψουμε τη ζωή μας, να διορθώσουμε τα εγκλήματα που έχουμε κάνει στον πλανήτη και να συμπεριφερθούμε στη φύση με την αξιοπρέπεια που της αρμόζει, η συμμετοχή των πολιτών είναι αναγκαία .Χωρίς αυτήν, όποια μέτρα και αν πάρει η κυβέρνηση, θα οδηγηθούμε στη σίγουρη καταστροφή» .



Την ίδια στιγμή, υπολογίζεται ότι περίπου 2.000 πλαστικές σακούλες και μπουκάλια ανευρίσκονται ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στη Μεσόγειο, ενώ χιλιάδες θαλασσοπούλια μπλέκονται με πλαστικές σακούλες και πνίγονται από αυτές.

Περίπου 267 θαλάσσια είδη, φάλαινες, δελφίνια, φώκιες και χελώνες, πεθαίνουν κάθε χρόνο γιατί καταπίνουν πλαστικές σακούλες.[WWF Report 2005].

Μελέτη του 1975 έδειξε ότι τα μεγάλα ποντοπόρα πλοία πετάνε κάθε χρόνο στη θάλασσα περίπου 8 εκατομμύρια τόνους πλαστικών σακουλών.[ US National Academy of Sciences] .

Άλλα 5 εκατομμύρια τόνοι καταλήγουν στη θάλασσα παρασυρμένα από τον αέρα. Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν το 15% όλων των «σκουπιδιών» που εκβράζονται κάθε χρόνο στις παραλίες. [ US National Marine Debris Monitoring Programme].

Λιγότερο από το 1% από τις πλαστικές σακούλες πηγαίνει για ανακύκλωση. Κοστίζει περισσότερο να ανακυκλώσεις μια πλαστική σακούλα, παρά να παράγεις καινούργια. [ Εφημερίδα Christian Science Monitor ] .

Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις της Οικολογικής Εταιρίας ανακύκλωσης, καθημερινά καταναλώνονται στην Ελλάδα , σε τεμάχια, περίπου 11 εκατομμύρια πλαστικές σακούλες. Οι περισσότερες από αυτές καίγονται στις χωματερές μας και εκλύουν διοξίνες, που αναπνέουμε, άλλες δηλητηριάζουν τις τροφές και το νερό που πίνουμε.

Ο χρόνος δεν μπορεί να πάει πίσω και η πλαστική σακούλα να ξαναγίνει το πολύτιμο αγαθό για πολλαπλή χρήση που ήταν κάποτε. Ακόμη και οι γιαγιάδες στα απομονωμένα χωριά μας έπαψαν να την πλένουν και να την επαναχρησιμοποιούν. Την πετούν. Έχουν πεισθεί ότι πολιτισμός είναι να πετάς .Το «τρένο» πια δεν γυρίζει πίσω. Έτσι, η μόνη λύση είναι η πλαστική σακούλα να εξαφανιστεί.

Στην Ελλάδα αν και υπάρχει από το 2001, νομοθεσία με στόχο τη μείωση, επαναχρησιμοποίηση και αξιοποίηση των πλαστικών τσαντών ως υλικών συσκευασίας, ωστόσο τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από αποθαρρυντικά.

Στις 23-06-2008 ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Β` Αθηνών Μιχάλης Παπαγιαννάκης σε σχετική ερώτηση στην βουλή προς τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ με θέμα :

Λιγότερο “πλαστικό” Περιβάλλον .

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

*Προτίθεται να προχωρήσει στην υλοποίηση μέτρων περιορισμού της χρήσης πλαστικής σακούλας και απόδοσης των όποιων εσόδων για «πράσινα» έργα ;

*Έχει οργανώσει δέσμη δράσεων και ενημέρωσης των πολιτών για τη βλαπτικότητα της χρήσης τους ;

Στις 16-07-2008 το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ απαντάει στην ανωτέρω σχετική ερώτηση,

με υπογραφή του Υφυπουργού Σταύρου Ελ. Καλογιάννη . Σε ένα γενικόλογο κείμενο που απλώς διαπιστώνει την κατάσταση, διαβεβαιώνει ότι η χώρα μας είναι εναρμονισμένη με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και απαντά τα εξής :

« Σε ότι αφορά στη χρήση της πλαστικής σακούλας, σας γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει ειδική πρόβλεψη από την κοινοτική νομοθεσία και ούτε απορρέουν απαγορεύσεις για χρήση κάποιων υλικών (συσκευασίας), πλην περιορισμών που τίθενται ως προς την επικινδυνότητα των υλικών (όρια συγκέντρωσης βαρέων μετάλλων) » .

Η Αθήνα αποτελεί πλέον μέλος της διεθνούς πρωτοβουλίας 40 μεγάλων πόλεων του κόσμου ενάντια στην κλιματική αλλαγή . Η συμμετοχή της Αθήνας στην C 40 στοχεύει στην ανταλλαγή πληροφοριών, τεχνογνωσίας και βέλτιστων πρακτικών για την εφαρμογή δράσεων με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση εκπομπών αερίων στην πόλη. Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του δημάρχου Αθηναίων κ. Νικήτα Κακλαμάνη από την 1η Μαρτίου θα αντικαθίστανται οι πλαστικές σακούλες μιας χρήσης στην Αθήνα με τσάντες από υλικά που δεν θα μολύνουν το περιβάλλον. Ο δήμος έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με εκπροσώπους σούπερ μάρκετ, εμπορικούς συλλόγους και άλλους φορείς για την εφαρμογή του μέτρου.





Υπάρχουν Λύσεις:

* Η πιο απλή λύση είναι οι χάρτινες σακούλες, που το κόστος να μην ενσωματωθεί στο γενικό κοστολόγιο των προϊόντων του καταστήματος και να πωλούνται χωριστά στο ταμείο, γεγονός που θα συμβάλει τελικά στον περιορισμό της χρήσης γενικά σακούλας. Φτάσαμε σήμερα να ψωνίζουμε 10 είδη στο σούπερ μάρκετ και να γεμίζουμε 4 σακούλες!

*Υπάρχουν όμως ακόμη φθηνότερες και οικολογικές λύσεις αρκεί να αλλάξουμε κάποιες συνήθειες και “αυτονόητες” ευκολίες που μας έχει φορέσει ο καταναλωτισμός. Παράδειγμα το παλιό καλό δίχτυ, που χρησιμοποιούσαν οι μανάδες και οι πατεράδες μας στα καθημερινά τους ψώνια! Έφευγαν από το σπίτι με το δίχτυ διπλωμένο στην τσέπη για τα λίγα καθημερινά ψώνια ή τα δίχτυα και μεγάλες πάνινες τσάντες για τις περισσότερες σαββατιάτικες ή γιορτινές αγορές. Με την επιστροφή σπίτι διπλώνονταν και περίμεναν τα…επόμενα ψώνια !

*Ενδιαφέρουσα πρόταση είναι οι βιοδιασπώμενες σακούλες από μη γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι, οι οποίες έχουν λάβει το Ευρωπαϊκό βραβείο της καλύτερης εφεύρεσης ( May 2007 : Novamont :Best Inventor Award of the Year 2007 ).Έχουν περάσει αυστηρότατους ευρωπαϊκούς ελέγχους ( EN 14342 ), πληρούν τα τεχνικά και μηχανικά κριτήρια των αντίστοιχων πλαστικών σακουλών. Η αποθήκευση λαχανικών σε αυτές τις σακούλες τα διατηρεί φρέσκα για περισσότερες ημέρες, από ότι μια συμβατική πλαστική σακούλα, αφού το υλικό mater-bi επιτρέπει τον αερισμό των περιεχομένων, αποκλείοντας τη δίοδο σε βακτήρια και μικρόβια. Για τον ίδιο λόγο, οργανικά απορρίμματα αλλοιώνονται με πιο αργούς ρυθμούς ,και προκαλούν λιγότερη δυσοσμία μέσα σε σακούλες από mater-bi. Ιδανικές για κομποστοποίηση βιολογικών τροφίμων υπολειμμάτων. Είναι πιστοποιημένα κατάλληλες για ζωοτροφή, άδειες ή γεμάτες με οργανικά υπολείμματα! Μέσα σε 90 μέρες από την τοποθέτηση τους στη χωματερή ή στον κήπο μας μετατρέπονται σε θρεπτικό λίπασμα επιτρέποντας και στα περιεχόμενα τους να αποδομηθούν, δεν είναι φωτοδιασπώμενες, διατίθενται σε πολλά μεγέθη και κατασκευάζονται από εταιρίες με πιστοποιημένα οικολογικό κοινωνικό προφίλ κάθ’ όλη τη διαδικασία παραγωγής. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν και στην Ελληνική αγορά βιοδιασπώμενες σακούλες από πατάτα κατασκευασμένες με τις ίδιες προδιαγραφές με αυτές από καλαμπόκι.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΣΑΚΟΥΛΑ , ήταν το σλόγκαν της χάρτινης σακούλας, που πήραν τέλος του Φλεβάρη μαζί με την «Καθημερινή» τους οι αναγνώστες της εφημερίδας, σε μια πολύ ωραία και έξυπνη εκστρατεία του Δήμου Αθηναίων, να ευαισθητοποιήσει οικολογικά του κατοίκους της πόλης να καταργήσουν την πλαστική σακούλα και να προωθήσει το μέτρο που θα εφαρμοστεί από 1ης Ιουνίου φέτος σε 9 μεγάλα σούπερ μάρκετ. «Η πλαστική σακούλα χρησιμοποιείται 1-2 φορές και έχει διάρκεια ζωής 400 χρόνια»αναγράφεται στη διαφημιστική χάρτινη σακούλα που μοιράζει ο δήμος, μια υπενθύμιση που από μόνη της αρκεί για να βγάλουμε μια και καλή από την καθημερινότητα μας. Το ζητούμενο, όμως, είναι πόσο βαθιά «ψυλλιασμένοι» και ευαισθητοποιημένοι είμαστε, όσοι είμαστε, με το περιβάλλον και την ανάγκη προστασίας του. Γιατί, πολλοί οι κήρυκες της οικολογίας, της ανάγκης απορρύπανσης, της υποχρέωσης σεβασμού της καθαριότητας των κοινόχρηστων δημόσιων χώρων, αλλά όταν έρθει η στιγμή ,χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ θα ανοίξουν τα παράθυρα του Ι.Χ. τους να πετάξουν στο δρόμο το άδειο πλαστικό μπουκάλι, άλλο ένα επικίνδυνο περιβαλλοντικά προϊόν κατανάλωσης.

Η αυξημένη αποδοχή των πλαστικών από τους καταναλωτές και τη βιομηχανία οφείλεται στα ξεκάθαρα πλεονεκτήματα που αυτά παρουσιάζουν έναντι των άλλων υλικών. Το χαμηλό τους βάρος και οι μικρές απαιτήσεις σε υλικά είναι κατά πολλούς το σημαντικότερό τους προσόν. Σε σύγκριση π.χ. με ένα γυάλινο μπουκάλι, ένα πλαστικό ίδιου όγκου έχει μόλις το ένα όγδοο του βάρους. Επίσης, έχουν καλές μηχανικές αντοχές, δεν αφήνουν το νερό να περάσει και είναι πολύ φθηνά, γεγονός που τα έχει κάνει πολύ δημοφιλή στους καταναλωτές. Από την άλλη τα χαμηλά κόστη παραγωγής, οι εξίσου μικρές απαιτήσεις σε πρώτες ύλες και ενέργεια, οι απλές παραγωγικές διαδικασίες και η μεγάλη ποικιλία των πλαστικών βοήθησαν να αναπτυχθεί μια ακμάζουσα βιομηχανία γύρω από την παραγωγή τους, η οποία, με την επιστήμη των πλαστικών, βρίσκει συνεχώς νέες χρήσεις και νέα υλικά για να ικανοποιήσουν ολοένα αυξανόμενες ανάγκες.

Όλα τα πλαστικά δεν είναι ίδια. Υπάρχουν διάφορα είδη, ανάλογα με τη βασική τους μονάδα. Για παράδειγμα, το ΡΕΤ, το πλαστικό που χρησιμοποιείται στα μπουκάλια του νερού διαφέρει από το Πολυαιθυλένιο που χρησιμοποιείται στις πλαστικές σακούλες και τα δύο με τη σειρά τους είναι πολύ διαφορετικά από το nylon ή το πολυστυρένιο (αφρολέξ). Τα πλαστικά, εκτός από τη σύσταση διαχωρίζονται και από το πώς αντιδρούν στη θέρμανση. Έχουμε έτσι τα θερμοπλαστικά, τα οποία λιώνουν με θέρμανση (όπως για παράδειγμα τα πλαστικά μπουκάλια ή τα τάπερ) και τα θερμοσκληρυνόμενα, τα οποία, όπως δηλώνει και το όνομά τους, σκληραίνουν (π.χ. τα ελαστικά των αυτοκινήτων). Μια άλλη κατηγορία πλαστικών είναι τα ελαστομερή (π.χ. λαστιχάκια). Εδώ πρέπει να διαχωρίσουμε τον όρο πολυμερές από το πλαστικό. Όταν λέμε πολυμερές, αναφερόμαστε στα μακρομόρια, ενώ με τον όρο «πλαστικό» εννοούμε το τελικό προϊόν στο οποίο έχουν μπει πρόσθετα σταθεροποιητές, αντιοξειδωτικά ή χρώματα.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει συμφωνία για το χρόνο που απαιτείται για να αποδομηθούν πλήρως τα πλαστικά που πετάμε στα σκουπίδια μας. Υπάρχουν εκτιμήσεις, οι οποίες μιλάνε και για περισσότερα από 500 χρόνια για τα κοινά πλαστικά. Αυτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους που δημιουργούν τα πλαστικά για το περιβάλλον. Τα πλαστικά που μένουν στους ΧΥΤΑ ή, ακόμα χειρότερα, στις χωματερές ή τη φύση, παραμένουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να διασπώνται. Ακόμα, τα πρόσθετα που υπάρχουν διαχέονται μέσα από το πλαστικό και μπορούν να δημιουργήσουν περιβαλλοντικά προβλήματα. Επίσης, στην περίπτωση πυρκαγιάς σε μία χωματερή, η καύση πλαστικών υλικών μπορεί να προκαλέσει την έκλυση τοξικών αερίων (π.χ. η ανεξέλεγκτη καύση PVC ενδέχεται να προκαλέσει εκπομπές διοξινών). Κίνδυνος από τα πλαστικά, όταν αυτά απορριφθούν στη φύση, υπάρχει και για τα άγρια ζώα, τα οποία τραυματίζονται και πολλές φορές πεθαίνουν από αυτά. Τέλος, να μην ξεχνάμε ότι η πλειονότητα των πλαστικών παράγεται από κλάσματα του πετρελαίου, το οποίο είναι μη ανανεώσιμος πόρος.

Οι ποσότητες των πλαστικών που παράγονται κάθε χρόνο ξεπερνούν τους 250 εκατομμύρια τόνους και η ζήτηση για αυτά συνεχώς αυξάνεται. Ένα πολύ σημαντικό ποσοστό αυτών προορίζεται για χρήσεις με μικρό χρόνο ζωής όπως π.χ. για συσκευασίες προϊόντων. Δεδομένων των κινδύνων που παρουσιάζουν τα πλαστικά είναι πολύ σημαντικό αυτά να μην καταλήγουν στο περιβάλλον.

Σήμερα, οι καταναλωτές, εμείς, πετάμε πολύ εύκολα τα πλαστικά υλικά μας (κυρίως τις συσκευασίες) στα σκουπίδια, αγνοώντας ότι μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον αλλά και ότι αποτελούν χρήσιμη πρώτη ύλη για τη βιομηχανία πλαστικών. Η ανακύκλωση των πλαστικών είναι κάτι στο οποίο μπορούμε πολύ εύκολα να βοηθήσουμε. Όλες οι πλαστικές συσκευασίες έχουν πάνω τους μια ειδική σήμανση που δείχνει από τι υλικό είναι φτιαγμένες και βοηθάει τον εργάτη στα ΚΔΑΥ να τις ξεχωρίσει. Αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί, δυστυχώς, τα διαφορετικά πλαστικά σπάνια μπορούν να αναμιχθούν μεταξύ τους κατά την ανακύκλωσή τους. Η ανακύκλωση γίνεται συνήθως με μηχανικά μέσα και ανάτηξη για δημιουργία νέων προϊόντων, αφού πρώτα έχουν απομακρυνθεί οι προσμίξεις (ετικέτες, γυαλιά, υπολείμματα). Πιο αποδοτική, αλλά σαφώς δυσκολότερη, είναι η χημική ανακύκλωση, στην οποία το πολυμερές σπάει στα δομικά του στοιχεία, τα μονομερή, διαχωρίζεται και χρησιμοποιείται στη συνέχεια εκ νέου για την παραγωγή νέων πολυμερών. Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή σε περιορισμένο βαθμό, όπως π.χ. στο εργοστάσιο ανακύκλωσης PVC στη Ferrara της Ιταλίας.

Στις παρακάτω ιστοσελίδες μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την ανακύκλωση συγκεκριμένων πλαστικών.

• www.plasticseurope.org

• www.vinyloop.com

• http://www.substech.com/dokuwiki/doku.php?id=plastics_recycling

• http://www.lotfi.net/recycle/plastic.html

Ένα σημαντικό πρόβλημα σε ότι αφορά τα πλαστικά είναι και η μεγάλη ποσότητα πλαστικής σακούλας που χρησιμοποιείται και διατίθεται καθημερινά. Η ανεξέλεγκτη διάθεση πλαστικών απορριμμάτων τείνει να καταστεί, σε πολλές περιπτώσεις, καταστροφική για την ζωή στον πλανήτη μας. Οι πλαστικές τσάντες είναι εξαιρετικά εύχρηστες, λειτουργικές, ελαφρές, ανθεκτικές και δυστυχώς φθηνές ή δωρεάν για τους καταναλωτές, σε χώρες όπως η Ελλάδα, με αποτέλεσμα να γίνεται κατάχρηση. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε 10 δισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες. Εντούτοις, κάποια καταστήματα σήμερα χρεώνουν στο ταμείο για τις πλαστικές σακούλες. Σε πολλές χώρες του κόσμου σήμερα οι σακούλες, είτε είναι κατασκευασμένες από πλαστικό, χαρτί ή άλλα οργανικά υλικά (βιοαποικοδομήσιμες) χρεώνονται, όπως για παράδειγμα στη Φιλανδία και στη Μάλτα, ενώ σε άλλες φορολογείται η παραγωγή τους, όπως στην Ισλανδία, τη Δανία και στην Ιρλανδία. Επιπλέον, υπάρχουν χώρες στις οποίες έχει απαγορευθεί η χρήση πλαστικής σακούλας, όπως για παράδειγμα στην Τανζανία, τη Νότια Αφρική και την Ινδία.

Στην Ελλάδα 300.000.000 ευρώ υπολογίζεται ότι κοστίζουν οι πλαστικές σακούλες που χρησιμοποιούμε για περίπου 15 λεπτά, δηλαδή όσο χρόνο χρειαζόμαστε για να μεταφέρουμε τα ψώνια μας από το σούπερ μάρκετ ή τα άλλα εμπορικά μαγαζιά στο σπίτι. Μετά τα 300.000.000 ευρώ καταλήγουν στα σκουπίδια μας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας (ΣΕΣΜΕ) το κόστος των προϊόντων θα μειώνονταν κατά 0,3% του τζίρου αν καταργούνταν η «δωρεάν» !!! διανομή πλαστικής σακούλας.

Οι πλαστικές σακούλες επιβαρύνουν το περιβάλλον με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν μεγάλο ποσοστό των σκουπιδιών που είναι πεταμένα ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον. Σε αντίθεση με τα φυσικά υλικά, δεν διαλύονται στο περιβάλλον παρά μετά από πολλά χρόνια. Στη θάλασσα διαλύονται ακόμα με πιο αργούς ρυθμούς και αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για τα πτηνά, τα ψάρια, τα δελφίνια, τις φώκιες και κυρίως τις θαλάσσιες χελώνες. Πολύ συχνά βρίσκονται πλαστικές σακούλες στο στομάχι τέτοιων ζώων. Οι θαλάσσιες χελώνες καταπίνουν με μεγαλύτερη συχνότητα τις διαφανείς πλαστικές σακούλες που μοιάζουν με μέδουσες, το αγαπημένο τους φαγητό. Στο βυθό οι σακούλες καλύπτουν τη θαλάσσια βλάστηση και νεκρώνουν την περιοχή που καλύπτουν. Επιπλέον, το πλαστικό, το οποίο καταλήγει στο περιβάλλον ανεξέλεγκτα ή σε ΧΥΤΑ αποσυντίθεται σιγά σιγά και επιβαρύνει το χώμα και το νερό με επικίνδυνα χημικά από το πλαστικό.

Στον παραπάνω πίνακα περιγράφονται συνοπτικά οι βασικοί ιστορικοί σταθμοί που αφορούν τη χρήση τσαντών μίας χρήσης, αλλά και των επαναχρησιμοποιήσιμων, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά προϊόντων. Είναι σαφές ότι ένας σημαντικός παράγοντας που επηρέασε την επικράτηση των τσαντών μίας χρήσης είναι και η βιομηχανική επανάσταση μαζί με την καταναλωτική συμπεριφορά που επικράτησε από τον 19ο αιώνα και μετά.



Είδος σακούλας Χρήση Πλεονεκτήματα Μειονεκτήματα Πρώτη ύλη Πότε εμφανίζεται

Πάνινη Φαρμακεία, Βιβλιοπωλεία, Τρόφιμα, Εμπορικά μαγαζιά Χρησιμοποιούνται πολλές φορές και μπορούν να πλυθούν Ο καταναλωτής πρέπει να τις έχει πάντα μαζί του Βαμβάκι, Φυτικές ίνες, κόρχορος (Ινδικό φυτό) Από τους αρχαίους χρόνους μέχρι τη Βιομηχαν. Επανάσταση

Επανακάμπτει τελευταία στην Ευρώπη

Χάρτινη Σουπερμάρκετ, Μανάβης, Βιβλιοπωλεία, Φαρμακεία, Μαγαζιά ρούχων Σκουπίδια (ακόμα και οργανικά) Εύκολη Ανακύκλωση Απαιτείταιειδική επεξεργασία για να αντέχουν στη μεταφορά μεγάλου βάρους ή για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για οργανικά απόβλητα προς κομποστοποίηση (τεμαχισμός) Ξύλο,

παλιά χαρτιά 1700 -1800

Πλαστική σακούλα

μιας χρήσης Σούπερ μάρκετ, εμπορικά καταστήματα, μανάβικα, λαϊκές αγορές κ.α. Ανθεκτικές στη χρήση, αδιάβροχες, αν και μιας χρήσης θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται πολλές φορές Σημαντική κατανάλωση νερού και ενέργειας. Μεγάλο πρόβλημα από την παρουσία πλαστικής σακούλας στο περιβάλλον και ιδιαίτερα στη θάλασσα. Θανατώνονται χιλιάδες είδη (πουλιά, χελώνες, ψάρια, κα) επειδή καταπίνουν πλαστικές σακούλες και άλλα σκουπίδια Πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άλλα πετροχημικά παράγωγα τα οποία μετατρέπονται σε πολυμερή Μαζικά, κυρίως μετά τα τέλη του 1950

Πλαστική σακούλα πολλ(απλ)ών χρήσεων Κυρίως σε ολλανδικά και άλλα σούπερ-μάρκετς Ανθεκτικές στη χρήση, αδιάβροχες, πολλαπλής χρήσης Έχουν μεγαλύτερο κόστος Πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άλλα πετροχημικά παράγωγα που μετατρέπονται σε πολυμερή Κυρίως από τη δεκαετία του 1990, ως αποτέλεσμα πολιτικών για τη μείωση κι ανακύκλωση συσκευασιών

1η γενιά Βιοδιασπώμενων Σούπερ μάρκετς Διασπώνται αλλά τα υπολείμματα δεν είναι ακίνδυνα για το περιβάλλον Υπολείμματα που δεν είναι ακίνδυνα για το περιβάλλον Άμυλο, Βαρέα μέταλλα όπως κάδμιο, μόλυβδος και βερύλλιο Αρχές του 1990

2η γενιά βιοδιασπώμενων Σούπερ μάρκετς

Μαγαζιά τροφίμων Κομποστοποιήσιμες (διασπώνται σε οργανική ύλη κατάλληλη για την ανάπτυξη των φυτών) Άμυλο με βιοδιασπώμενα πολυμερή ή πολυλακτικό οξύ 2000





Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ;

Την 2 και 3 Φεβρουαρίου έγινε ένα συνέδριο σχετικό με τον γαστρονομικό τουρισμό, οργανωμένο απο τον Ηλιότοπο, το οποίο και παρακολούθησα.
Στα πάνελ εκπροσώπησαν την Μύκονο με πολύ αξιόλογες τοποθετήσεις ο κ. Ρουσουνέλος και ο κ. Ριζόπουλος. (El Greco.)
H Μύκονος επίσης έκανε μία παρουσία προσφέροντας στους συμμετέχοντες αμυγδαλωτά, καλαθάκια και Λούζα. Ταυτόχρονα έγινε παρουσία των βιβλίων μαγειρικής των Μυκονιατών συγγραφέων τα οποία και ήταν τα μόνα που παρουσιάστηκαν. Όλη αυτή η προσπάθεια οργανώθηκε από τον Δήμο Μυκόνου και συγκεκριμένα απο τον κ. Ασημομύτη, σε συνεργασία με το γραφείο συμβολής & προβολής Μυκόνου  MTC.

Σίγουρα υπήρχαν πολλά καλά, αλλά όπως συνήθως, δεν έχω σκοπό να αναφερθώ σε αυτά μιας και είναι αυτονόητα.
Μερικές σύντομες παρατηρήσεις που είναι καθαρά προσωπική μου άποψη είναι οι παρακάτω:
  1. Βλέπουμε τόσο γρήγορα το πρόβλημα με τον Καλλικράτη. Συγκεκριμένα, η αιγιαοπελαγίτικη κουζίνα είναι σήμερα χωρίς ενιαία πολιτική και χωρίς συλλογικό όργανο. Η Χίος μόνη της, η Σάμος επίσης, η Σαντορίνη να καπελώνει χωρίς λόγο όλες τις Κυκλάδες, η Κρήτη να ακολουθεί την γνωστή περπατημένη οδό των κρατικών φορέων που έχουν να επιδείξουν μόνο σκάνδαλα οικονομικής κακοδιαχείρισης και καταστροφής των τόσο αξιόλογων προϊόντων της, (πχ λάδι, αρωματικά φυτά, λαχανικά, μέλι, ρακί κα), οι Δωδεκανήσιοι να ετοιμάζονται να ασκήσουν την απρόσμενη εξουσία της Περιφέρειας, η Aegean Cuisine να ψάχνει να βρει την ταυτότητα μεταξύ των αζήτητων, η Ικαρία στο πουθενά κοκ. Τόσο δύσκολο είναι να υπάρξει μία κοινή πολιτική; Πόσα πρέπει να πάθουμε ακόμη για να καταλάβουμε ότι όπου μπλέκει το Δημόσιο πεθαίνει η πρωτοβουλία; Υπάρχει κανείς νησιώτης που να νοιώθει ικανοποιημένος με τον τρόπο που οι γνωστοί "ειδικοί" της Δημόσιας Διοίκησης χειρίζονται ή πρόκειται να χειριστούν το θέμα της μεσογειακής διατροφής;
  2. Φίλτατοι Σαντορινιοί, σέβόμαι την άποψη σας, σεβόμαστε αυτά που έχετε κάνει έως σήμερα, όμως προς Θεού, δεν μπορείτε να μονοπωλείτε την αιγαιοπελαγίτικη κουζίνα. Δεν είστε οι μόνοι που τρώγατε όσπρια και ψάρια, δεν είστε οι μόνοι που κάνετε κρασί και που έχετε αμπελώνα, η κάπαρη υπάρχει και σε άλλα νησιά... Υπάρχουν και άλλοι νησιώτες, ίσως με πιο αξιόλογη παρουσία. Μην αφήνετε τις προσπάθειες ενός ξενικού marketing να διαμορφώσουν την άποψη ότι μόνο η Σαντορίνη υπάρχει και τίποτε άλλο.
  3. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η Μεσογειακή διατροφή είναι κληρονομιά όλων των νησιωτών. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η διατροφή αυτή δεν είναι μόνο το φαγητό αλλά ο τρόπος ζωής μας, το φως του Αιγαίου, η φτωχή γη, το λίγο νερό, η μοναδική βιοποικιλότητα, ο σεβασμός στην ζωή της πέτρας. Κάθε προσπάθεια μονοπώλησης είναι καταδικασμένη να αποτύχει, μιας και δεν είναι ούτε αυθεντική ούτε αληθινή. Για την ακρίβεια θα έλεγα ότι κινείται στο χώρο του γελοίου, μιας και γελοίος είναι αυτός που προσποιείται ότι είναι κάτι που δεν είναι...
Τώρα, ας δούμε το θέμα του δικού μας νησιού της  Μυκόνου.
Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορούν να γίνουν, τόσα πολλά που χάνονται, τόσα πολλά που γίνονται απο αξιόλογους συμπολίτες μας αλλά δυστυχώς δεν βρίσκουν την θέση που τους αρμόζει στα δρώμενα του νησιού.
Όλοι ξέρουμε την τόσο μεγάλη κληρονομιά του νησιού μας σχετικα με την διατροφή, τα έθιμα και τις συνήθειες.
Όλοι βλέπουμε πόσο πολύ ξεμακραίνουν μέρα μα την μέρα...
Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να ξανασκεφτόμαστε Μυκονιάτικα;
  1. Έχουμε χώρο για γεωργικές καλλιέργειες. Έχουμε χώρο για τυροκομικά προϊόντα. Έχουμε χώρο για μονάδες επεξεργασίας αλιευμάτων. Κρίμα που δεν έχουμε το όραμα. Κρίμα που δεν έχουμε τον Σύνεταιρισμό να στηρίξει τέτοιες έρευνες ή προσπάθειες. Κρίμα που δεν είχαμε τον σεβασμό στην παράδοση. Κρίμα που χάσαμε τους τρόπους, τις συνήθειες, ακόμη και τους ευλογημένους σπόρους που μας ερχόντουσαν απο το παρελθόν. Ναι, η δική μας γενιά έχασε την επαφή. Εμείς είμαστε οι ένοχοι, αλλοι με την απάθεια, άλλοι με την αμάθεια. Ποτέ δεν είναι αργά όμως. Μπορούμε να ξαναξεκινήσουμε, φτάνει να έχουμε όραμα, να ξέρουμε πού θέλουμε να φτάσουμε και τί θέλουμε να κάνουμε.
  2. Είχε γίνει μία ανάρτηση στο Mykonos Zoo σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες του νησιού. Φαίνεται καθαρά ότι έχουμε κρίση ταυτότητας, ότι ξεχάσαμε από πού ερχόμαστε και δεν ξέρουμε πού πάμε... Οποιος θέλει να την ξαναδιαβάσει, ας ακολουθήσει το  http://zoomyk.blogspot.com/2011/01/blog-post_09.html. Πολλές αξιόλογες τοποθετήσεις έχουν αναρτηθεί στο http://karvouna.wordpress.com/
  3. Προσωπικά πιστεύω ότι το θέμα της παράδοσης, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με σύνεση και προσοχή. Αρχικά αυτό που πρέπει να δημιουργήσουμε, είνα ιμία τράπεζα πληροφοριών. Μία εφαρμογή που ο καθένας να καταθέτει την συνταγή, την συνήθεια, τα λεγόμενα ή ότι άλλο πολύτιμο διαθέτει. Η γνώση της προηγούμενης γενιάς δεν πρέπει να πάει χαμένη. Εντύπωση μου έχει κάνει ένας γείτονας μου στα Καντούνια που ξέρει όλα τα χόρτα, αμέτρητες ιστορίες, συνταγές για κάθε τι της γης μας. ΑΥτή η γνώση φοβάμαι ότι θα χαθεί, όπως και τόσες άλλες.
  4. Στον χώρο των παραδοσιακών συνταγών πιστεύω ότι δεν πρέπει να επεμβαίνει αυτό που λέμε νεα ελληνική κουζίνα. Είναι έλλειψη σεβασμού, κάτι σαν αν προσπαθούμε να βάλουμε κωλότσεπη στις φουστανέλες. Ας αφήσουμε την παράδοση σωσμένη και μόνη της και να δημιουργήσουμε νέες προσεγγίσεις αλλα μακριά απο την λέξη "παραδοσιακό" ή οτιδήποτε σχετικό.
  5. Τέλος, θα αναφερθώ στην εποχικότητα των προϊόντων και στην ανάγκη συνέχισης της συνήθειας της νηστείας. Δεν έχω τις γνώσεις να κάνω επιστημονική προσέγγιση, ευτυχώς που η χώρα μας έχει λαμπρούς επιστήμονες όπως την Κυρία Αντωνία Τριχοποπούλου αλλα και τόσους άλλους. Απλώς αυτό που λέω είνα ιότι η εποχικότητα πρέπει να γίνε ισεβαστή τόσο στις διατροφικές συνήθειες των σπιτιών μας όσο και στα εστιατόρια. Η νήστεια, είναι συμπηκνωμένη γνώση διατροφής, στενά συνεδεμένη με την Μεσογειακή και Υγειηνή διατροφή. Μην αφήσουμε να χαθεί αυτή η γνώση όπως και τόσες άλλες. Αναφορικά με την εποχικότητα, όλοι μας γνωρίζουμε το πρόβλημα, κανείς δεν κάνει κάτι. Πιστεύω ότι αν ρωτήσουμε τους μαθητές του Λυκείου για την εποχή της ντομάτας, λίγοι θα απαντήσουν σωστά... Η Μεσογειακή Διατροφή υπήρξε σαν μάθημα δραστηριότητας, υπήρξαν επίσης και πολύ αξιόλογα βιβλία. Κρίμα που τα σχολεία του νησιού μας ήταν αδιάφορα....
Σίγουρα η διοργάνωση μάις τέτοιας συνεδριακής εκδήλωσης πρέπει να γίνει στόχος γαι το νησί μας, για να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας και την τόσο μεγάλη κληρονομιά μας.

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ. ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΤΙΜΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ.

Τα λόγια είναι ωραία, οι νόμοι (στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κανονισμός καθαριότητας)  ανεφάρμοστοι.
Το νησί μας πρέπει να ζήσει και να γίνεται καλύτερο κάθε μέρα.
Ένα μεγάλο πρόβλημα της καθαριότητας και της ανακύκλωσης στην Μύκονο, είναι οι επιχειρήσεις στην Χώρα. Υπάρχει όλη η καλή θέληση, αλλά λόγω ιδιομορφίας δεν έγινε ακόμη εφικτό να λειτουργήσει η ανακύκλωση. Έτσι χιλιάδες τόνοι γυαλιού, χαρτιου και πλαστικου καταλήγουν στον ΧΥΤΑ, μην έχοντας άλλη επιλογή.
Περιμένουμε τον Μάγο, όπως σε όλα τα ωραία παραμύθια. Ναι, κάποια στιγμή θα έλθει ο παντοδύναμος εργολάβος και θα δώσει λύση! Φτάσαμε να έχουμε τον Μάγο ή το Θαύμα σαν λύση στα προβλήματα μας.
Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε, είναι να εφαρμόσουμε τον κανονισμό καθαριότητας που ισχύει. Πιθανόν να χρειάζονται κάποιες αλλαγές, μακάρι να αποτελέσει θέμα διαβούλευσης.
Σχετικά με το πρόβλημα της συμμετοχής στο πρόγραμμα ανακύκλωσης των επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος που λειτουργούν στην Χώρα, προτείνω λοιπόν θα θεσπιστεί ένα συμβόλαιο τιμής μεταξύ των επιχειρηματιών και του Δήμου, το οποίο όποιος επιχειρηματίας θέλει (μακάρι να θελήσουν όλοι), να το συμπληρώσει και να το αναρτήσει στο διαδύκτιο ή και να μπαίνει στον φάκελο της άδειας λειτουργίας κάθε επιχείρησης.
Αυτό το συμβόλαιο θα είναι η περιγραφή του τρόπου που θα διαχειρίζεται τα απορριμματα, έτσι ώστε να είναι ενεργή η συμμετοχή της επιχείρησης στην λύση του προβλήματος της ανακύκλωσης και της διαχείρισης απορριμμάτων.
Θα μπορούσε η παράβαση σε ένα συμβόλαιο τιμής να επιφέρει ποινές;
Πιστεύω πώς όχι, αλλα μόνο το γεγονός ότι ο επιχειρηματίας δεν κράτησε τον λόγο του, είναι σοβαρή τιμωρία για τον παραβάτη. Βέβαια, μπορούμε να έχουμε την πληροφόρηση και απο τα συνεργεία καθαριότητας για τους πιθανούς παραβάτες, μιας και τα σκουπίδια έχουν ταυτότητα.
ΕΠίσης, για τις επιχέιρήσεις που σέβονται τον εαυτό τους και την Μύκονο, πρέπει να θεσπιστούν κάποια κίνητρα, όπως πχ. μειωμένα τέλη παρεπιδημούντων, ή κάποια σύμανση με Βραβεία κλπ.
Τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει το συμβόλαιο αυτό:
Όνομα επιχείρησης.
Τύπος απορριμμάτων:
Α.Προς ΧΥΤΑ
Β.Προς ανακύκλωση
Γυαλί
Πλαστικό
Χαρτί.
Γ. Προς ΧΑΔΑ.
Δ. Προς κομπόστ (αν έλθει η ώρα).


Μεγιστος αριθμός ημερήσιας απόθεσης απορριμμάτων.
Ώρα (ή ώρες) απόθεσης απορριμμάτων. Με τον τρόπο αυτό πρέπι να γίνει δυνατόν το αυτονόητο, δηλαδή να μην υπάρχει κανένα σκουπίδι για περισσότερο απο μία ώρα στο σημείο απόθεσης. ΑΥτό που γίνεται τώρα, κάθε πέντε λεπτά οι μάγειροι των καταστημάτων στον Γιαλό να βγάζουν και απο ένα σκουπίδι και να περνάει το καροτσάκι, είναι παράλογο.
Σημείο απόθεσης απορριμμάτων. Τα σημεία αυτά είνα ιλίγο πολύ γνωστά. Με μία καλύτερη οργάνωση, θα έχουν τους πάντα καθαρούς κάδους, θα είναι ασβεστωμένα, και οι κάδοι δεν θα είναι συνεχώς γεμάτοι, ούτε θα γεμίζουν λίγα λεπτά  μετά το άδειασμα τους.


Παράλληλα ο Δήμος προτείνουμε να φροντίσει για τα παρακάτω:
1. Αρίθμηση - κωδικοποίηση όλων των σημείων που επιτρέπεται να τοποθετούνται απορρίμματα.
2. Δωρεάν διάθεση κάδων ανακύκλωσης (ίσως με χρησιδάνειο)  σε κάθε επιχείρηση που θα προχωρήσει στην σύναψη του συμβολαίου τιμής. Οι κάδοι αυτοί πρέπει να είναι αριθμημένοι, ή να υπάρχει πάνω το όνομα της επιχείρησης που έχουν διατεθεί, έτσι ώστε να μπορούμε άμεσα να ελέγχουμε πιθανή παραβατικότητα. Αυτοί οι κάδοι δεν μπορεί να είναι μεγαλύτεροι απο 120 lt, και αναγκαστικά πρέπει να αναπτυχθεί μία τέτοια υποδομή στην συλλογή των σκουπιδιών ώστε να αδειάζουν αμέσως με το προς ανακύκλωση υλικό.
3. Σε πέντε σημεία σε όλη την Χώρα να δημιουργήσει χώρος απόθεσης μπαταριών και λαμπτήρων.


Στόχοι της πρότασης:
1. Να μην παραμένει κανένα σκουπίδι περισσότερο απο μία ώρα στο σημείο εναπόθεσης.
2. Να λειτουργήσει αποτελεσματικά το πρόγραμμα ανακύκλωσης στις επιχειρήσεις της Χώρας.
3. Να εξετασθεί μελλοντικά να υπάρξει μείωση στα δημοτικά τέλη, στις επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα συμβάλουν στην λύση του προβλήματος των απορριμμάτων.


Αγαπητοί φίλοι του blog,
Τόσο αυτή η πρόταση όσο και οι προηγούμενες, έχουν σκοπό να αποτελέσουν αρχή σκέψης. Θα ήταν ηλίθιο από μέρους μου να πιστεύω οτι δεν μπορούν να βελτιωθούν. Με την λογική αυτή, καθε παρατήρηση είναι περισσότερο από ευπρόσδεκτη. Είναι απαραίτητη. Ίσως η τοποθέτηση μου είναι λάθος, ίσως η πρόταση είνα ιδύσκολα εφαρμόσιμη, αλλά όμως το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Η Χώρα πρέπει να συμμετέχει στην ανακύκλωση και το κυριώτερο, πρέπει να είναι καθαρή. Πέρσι, το είχαμε χάσει...

Τέλος, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουν να δραστηροποιούνται οι διάφοροι εργολάβοι από την ΑΘήνα σε βάρος του νησιού. Το παιχνίδι είναι απλό. Πίσω από κάποια άδεια, πίσω από κάποιες προδιαγραφές που καμιά φορά είναι και φωτογραφικές, έρχονται εταιρείες φαντάσματα και παίρνουν τις εργολαβίες καθαριότητας. Η σχέση κόστους - κέρδους πρέπει να είναι 60 -40%.
ΑΥτό που εμείς προτείνουμε, είναι οι Μυκονιάτες που έχουν όρεξη και χρόνο, αντί να περιμένουν να προσληφθούν με άθλιους όρους απο τον εργολάβο, να δημιουργήσουν μάι πολυμετοχική εταιρεία και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που θα μπορούσαν να συμβάλουν, εμείς σαν ΘΕΛΗΣΗ ΜΥΚΟΝΟΥ αναλαμβάνουμε τα έξοδα ίδρυσης δωρεάν, φτάνει να το έχουν αποφασίσει ειλικρινά ότι θέλουν να δουλέψουν σαν επιχειρηματίες υπέυθυνοι και όχι σαν υπάλληλοι του κάθε εργολάβου. Σίγουρα αυτοί θα είναι οι κερδισμένοι, όπως και το νησί μας.